Dalfsennet.nl

VERZORGINGSHUIS
ROSENGAERDE 50 JAAR

Zoals u zat, kon u mijn moeder zijn,
in de rolstoel met die gesloten tas.

Welk groot geheim uit lange tijden was
haar het dierbaarste? Welke koets, boot, trein,

leidde haar door het leven naar dit huis
waar ze zich geborgen weet, veilig thuis

in een wereld waar de techniek geen rust
meer kent, alleen maar varen, weinig kust

met moeder haven. Rimpels vormen jaren,
groeiringen; zwijgen wijsheid, ervaring.

Maar bloed stroomt en de ogen die soms staren
vertellen dat het hart liefde kent. Ring

om de vinger, verbond met de ander, samen
in deze rozenhof, warmrood, echt een dame.

Zoals u keek, kon u mijn moeder zijn,
in de rolstoel met die sprekende tas.

© lenze l. bouwers