Dalfsennet.nl

Kasteel Rechteren

 

Verwijt de muren niet de tijd,
het water niet de gracht.
De bomen staan op wacht,
zij denken aan eeuwigheid.

De toren wijst omhoog,
zij is de oudste plek,
zij weet van ridders, roof,
van schild en vaten pek,

kokend teer: een vijand
is soms sterk, niet weg
te branden van het woonvertrek,
met haard en statie portretten

van blauw stromend bloed
als rivieren van adel
vij de altijd stromende Vecht,
met bovennatuurlijk recht.

De kelderruimte onder hoog
koepelgewelf heeft weet
van wijn en wintervoorraad
eten, een eigen intieme geur
achter vast besloten deur.

Maar wie de trap opgaat,
ontdekt een landschap
in de tijd naar eeuwigheid,
de Vecht stromend paraat.

© lenze l. bouwers