Gait Jan hef dr weer een kleinzunne bie’ekreengen, en zien kleinkinders bint à net zukke drieklaozoeren as det e zelf is. Kömp Appie op schõele;  löp as een pauwe zo trots op de juffrouw of en zeg: “wie hebt dr een ni’je bebie bie ekreengen.” . De juffrouw is bli’j met um en zeg oh, Appie wat mooi, en wat is’t, een jochie of een meissie? Waorop Appie zeg, dè’s noe toch ok wat daor hè’k à gis niet naor ekekken, hij had de broek al an.  Zelf was Gait Jan naor een samen op weg vergadering ewest. Daor waren  nog à wat konfeksionelen en een kladde progressieven.  Hij had um de hele tied goed stille ehaolen töt  det  ut um iniens tevölle wönnen en de in de bienen kwamp hij zèè: Ieje, konfeksionelen, iej  wilt haolen wà’j niet hebt, en ieje  progressers of tewè deurdrammers  iej wilt hemmen wà’j niet kriengen könt, in wezen haol iej denk ik niet van mekare, en as de liefde vut is, dan kö’j ’t wè schudden, en dan mu’j dr in ieder geval de biebel buten haolen.  Ajuu, iej hebt de groeten iej hechelt nog mar een steugie deur met mekare, en à’j ut toch nog iens wödt laot iej ’t mie mar weten, dan zet ik ut in de kraante; en hij stiefelen op huus op an. Met det e  thuus de kamerdeure inkwamp sprunk zien Castor al kwispelend hoge teengen um op. Kiek zeg e teengen  Jannao, zo mos iej mie noe einglijk ok is begroeten. Och ieje olde gek grinneken Jannao, komp dan mar is rap hier hen,  dan zà’k oe is een flinke beurte gemen en zie sleut um de beide ärms umme de nekke en gaf um een läkkere dikke smakkerd, bi’j zo tevrène ieje ôle vri’jkonte?  Iej bint een schat uut duuzend deerne. a’j is wussen hoe gek ok met oe binne,  jao as een old peerd op zien moe zeker was ’t antwoord van Jannao.  En noe wi’k eerst een borrel umme al die rottigheid weg te spuulen. Was ’t zo ärg op die vergadering? Och,  jao, `k hadde  ’t ok wè nao können gaon, gewoon een bettie mekare de vliengen of vangen, ik binne mar nuus egaon. Wie haolt teminste van mekare. Jao zeg Jannao, det is zo klaor as een kluntie. Weet iej nog det oze  Jan geboren is, en ik op bedde mosse bliemen?  Jao warempel, toen wol ik de geite melken, mar denk iej det det biessie det hemmen wol,  die wol alleent deur oe emölken wönnen. wat een mooie tied was det, ik wete ’t nog goed dè’k toen die sikke op twie van die stoelen veur de beddestèè ezet hebbe, zodet iej  um  van ’t bedde of melken konnen. Jao toen hadde wie nog van die echte rooie Dèèmter biezenmatstõelen, met een bonte matte. Jao, en platte gedienen, en een 16 els chinamatte op de grond. Wat läkker branen as toen oze schouw nog deut, mar, toen ’t det winter goed kold wönnen krege wie wè de rugge kold azze wie bie ’t vuur zaten. Och Gait Jan, en dan gung ik met de rugge op ’t vuur anzitten en deud iej mie nog een gluunig kööltie in mien staove, wat een läkker jonk waa’j toch.  Zo had ik nog een bettie licht van buten à’k oen kousen zate te stoppen. En as iej dan zaten te breien of te stoppen, lèzen ik oe veur, uut de kraante, of uut Harm boeren lèmen an de Riest. Zie gungen jao helemaole op in hun herinneringen. Onderdoems had Gait Jan zich een olde klaore in eschunken, en had e veur Jannao een läkker glaassie boerenjonges klaor emäkt.  Zie zaten zo heerlijk knussies bie mekare, det Jannao zèè, toe, pak noe ok nog is een bõek en lèèst mie is wat veur, ik geneute daor vrogger zo van. En jao heur, Gait Jan leup nao de kaste en pakken een buukie van Broos Seeman aover Harm en Eultie van de Krieghuusbelten, hij lèzen dr een paar verhaelties uut veur, en toen kreengen ze ’t r aover det ut zo iezeligste jämmer was det den Broos dr  zo mar iniens tussen uut eknepen was, die kon ’t toch zo mooi onder woorden brengen. 64 jaor nog mar. Ok de Sallandse en de Aoveriesselse Schrieversbond zölt um missen, en al zien trouwe lèzers uut de kraante. Ut was met recht een groten in oze Sallandse wereld.  Pesies in zien eingen stijl hef e oos verlaoten, op een mooie zunnige härfstmiddeg is e buten in zien  mooien hof an de Glinthaar  neer’estuiterd,  à’w niet better wussen zò’w denken det e ’t zelf zo eregiseerd had. Wie wenst zien vrouwe en kinders ut alderbeste toe, want die zölt  den opgeruumden keerl in de eerste plaasse missen