Dalfsen’s Plat: Trouwen

Dalfsen’s Plat: Trouwen

Trouwen zeg ik vake; is proberen problemen op te lössen die-j allenig nooit ehad zollen hebben. En toch heb ik een jaor of wat terugge ok een vrouwe eschaakt. Een meesterzet vun ik zelf. Ik hebbe zelfs wel is een vrouwe eslagen, met schaken wel te verstaon dan. Ik spölle altied fel, want à-j mat spölt, maak iej nooit remise.

 

A-j een mooie welgebouwde vrouwe een oplawaai geeft, hè-j een goed figuur eslagen. Trouwen doe-j mar ienmaol zegt ze ok . Iej könt introuwen en uuttrouwen, iej könt ut ok laoten. Bezint veur dè-j begint, want vader Cats zea: “Veur trouwen en rouwen kö-j niet bouwen.” En: “A-j verkering hebt, dan hè-j zo’n dörst naor meer, à-j etrouwd bint kömp die dörst niet weer.” En hij kon’t weten, want hij was ok etrouwd. A-j etrouwd bint, zörg dan dè-j bi-j mekare in de maote blieft, aans giet ut oe net as den trommelslager, den kwamp altied achteran, hij had ut trommelen uut een naoslagwärk eleerd. Weet iej trouwens dè-j tegenswoordig ok natuurgenezers hebt. Mar ’t wonderlijke daoran is; det de natuur oe dan geneest, mar det den genezer oe de rekkening stuurt. De volksaord van oons Saksen, zo wörden beweerd deur iene professor Heymans in de jaoren veertig van de veurige eeuw is; dedde wi-j oonze gevulens verbärgt, oonze andoeningen votdrukt. Een bettie is det misschien ok wè zo, wie loopt met verdriet niet zo gauw te koop, dus bi-j vremden kömp det dan zo aover, mar azze wi-j onder mekare bint, dan laote wi-j oonze traonen gerust lopen. Ut hölt oons echt wè bezig. Gelukkig wè zò-k zo zeggen. Vrogger was det natuurlijk ok wel wat aans. Een wedevrouwe mos vake van ärremoed wè zo rap meugelijk weer trouwen, umme de kinders an ’t etten te haolen, en een wedeman kon zich toch onmeugelijk allenig redden. Mar, zoas ze vrogger ok zeaden à-j oen tillefoonbuttie stoten: “Weduwnaarspiene, hevig mar kört”, daor geleuf ik niet in. Saksen staot ok niet zo bekend as ieverig, as härde wärkers leazen ik ok. Nee, det zà wè niet, mar zie wärkt wè gestöödigies an deur. Wie bint volgens den prefesser ok luu die nog wei-s wat uutstelt, de boel niet in ienmaol ofmaakt. Daor zit ok wel iets in, azze wi-j jaoao zegt, bedoele wi-j soms wè nee, wi-j laot niet graag ’t achterste van de tonge zien. Mar as’t puntie bie pööltie kömp dan stao-w dr veur. Behalve dan natuurlijk Gait Jan. Vergangen Sunterklaos zollen zien drie zöns ammao een best kedo kriegen. Een oldsten van zestiene had e een brommer belaofd, een middelsten van twaalf een ni-je fietse en klein Jäntie van vere een trapauto. Mar wat was ’t geval, een veertien dagen veur de Sunterklaos kreeg e een groten strop te verwärken, en gunk ut feest niet deur. Noe leup Jäntien den middag op ’t ärf en zag de hane baoven op een kippe zitten. Hij rennen dr op an, greep den hane bi-j de kladden met de woorden: “Ikke niet in de trapauto, dan ieje ok lopen.” En: As dr gien slechte luu waren, zollen dr ok gien goeie advekaoten wean.

Artikel delen: