Dalfsen’s Plat: Brummel (Braam, Rubis fruticosus)

Dalfsen’s Plat: Brummel (Braam, Rubis fruticosus)

Brummels hebt van die smerige venienige stekkels, en toch bint dr een hoop luu zoazze wi-j die graag zo in ’t naozommer, det dr an zit te kommen, langs holtwallen en weideraanden of langs een maisakker loopt te struinen op zuuk naor die prachtige mooie paorse vruchten.

 

’t Beroerde is det ze soms ok zomar baoven een brede sloot gruuit, en noe ut waterschop de boel weer hoe langer hoe natter mäk, mu-w soms haoste de lieslearzen antrekken umme daor bi-j te können. Mar ja, wi-j hebt de wichter noe ienmaol verwend, want as ze bi-j oons logeert, en zie staot op ’t punt umme weer nuus te gaon, dan kiekt ze eerst nog effen in den iene kaste of dr nog limenade of jam instiet. Zelfs nichten en neaven schaamt dr zich niet veur umme tantewilliesprut met nuus te nemmen. Die schärpe uutsteksels hebt trouwens ok een groot veurdeel want zie biedt een hoop beschärming an een bult kleine biesten, zoas de moes, ’t kenien en zelfs de vos. Ok nog al een stuk of wat soorten vogels vindt daorin in ’t veurjaor een ideale broedplaatse. Waoronder speciaal de nachtegaal, ut winterkeuninkie en de braamsluper. Umme die stekkels wörden ze vrogger ok as ondeurdringbare singels epaot op de landweren, umme de landgoederen hean as een soort van verdedigingslinie. Zo hier en daor vin iej dr in Aoveriessel nog restanten van. Die lange twiegen waren vrogger trouwens ok heel dankbaar spul veur allerhaande vlechtwärk. Zie nammen dan eerste een koehoorn, boren daor een stuk of veer gaten van verschillende greutte in, waor as ze dan die twiegen deurhalen umme ze van de stekkels te ontdoen. Daornao wörden ze espleten en dan konden ze dr van alles van vlechten. Zo bint dr wè meer planten die zichzelf of hun naogeslacht beschärmt. Want wat dach iej waorumme tamme kestanjes aans zukke smerig stekkende bolsters hebt. En Staring zea ok al op zien Achterhooks: “ Oos Leeven Heer gef oons wel nötten mar brekt de baste nich veur oos.” Meansen deuden vrogger trouwens ok van alles umme zich van ’t neudige te veurzien. Zo ok in de tied van de Germanen die hier vrogger wonnen. Die hadden de godinne Nerthus. Zie was de godinne van de vruchtbaarheid van moeder earde. Vrog in ’t veurjaor, veur det de grond umme emäkt wörden en bepaot, wörden haar beeld onder leiding van een paar priesters de hele landstreek rond-etrökken op een wagen met een paar koene dr veur. Aoveral waor as ze langs kwamp zol de grond völle wasdom geven. Den helen tied, wè zo’n zes töt acht wekken lange moch dr gien meanse ok mar een waopen in de haand nemmen. Hij zol metiene deur de bliksem etröffen wörden. As dan Nerthus weer terugge was, mos ze veur det ze weer in haar tempeltie ezet wörden grondig ewassen wörden in det mooie heldere water van de Vechte. Een paar
vri-jwilligers mochen det doene, ut zol een erebaantie wean. Toch waren dr volgens de aoverleavering niet zo heel völle jaoren vri-jwilligers veur te kriegen.Want…. as de godinne schone was en weer op haar plekke stund mossen de luu die haar ewassen hadden verdrunken wörden.

Artikel delen: