Dalfsen’s Plat: Geld, det gekke spul

Dalfsen’s Plat: Geld, det gekke spul

Ik heb’ ut dr köttens nog met jullie aover ehad. Mar zaoterdag 28 juni hef ut een hele grote rolle espöld in mien bestaon. Mien rugge is niet zo best, dus hoeft ut geld mi-j echt niet op de rugge te gruuien, det zol mi-j ok völs te zwaor wean.

 

Nee, ik gooien ok gien kwaod geld naor goed geld. Ik zate den middag gewoon gratis en veur niks op mien eingen tuunstoel veur mien eingen huus naor al die mooie koetsies en veural die peerden te kieken, zie kwamen mooi steeds met een bettien rume tussenpozen. Weet iej wè waorumme? Nou, die peerden bint zo noe en dan ok lek, en dan mos den voerman dr weer uut umme met zien schuppie die drek in een plastic putie te scheppen. Det is een aorigies an grotere bult as van oen schoothündtie heur, mar laoten lingen, dè-s toch ok niet netties. Jonges, à-j daor op zo’n stekkie as ikke zit, in de hoofdstraote van oons mooie dörpie, waor as volgens sommige kankerpitten altied zo weinig te doen is, hè-j haoste nog meer bekieks en anpraot as die koetsiesmeansen zelf. Twie wetholders zaten schienbaar um een pröötie verleangen en kwamen eamen kuieren, zoas ze det in Twente nuumt. De burgermeister zelf kwamp in al zien glorie veurbi-j rien en zweaien mi-j toch zo lief toe met zien händtie, Sunterklaos of de koninginne zollen ’t um niet verbetteren. Mar det was ut niet, wat det geld anbelangt. Nee, ik geleuve det den middag wè 50 meansen teengen mi-j ezegd hebt dè-k daor een daaldersplæsie hadde. Nou luu, kom mar op zea’k dan, as iej mi-j veur iene daalder zo-n mooien stoel könt leaveren met kussen en al, dan haol ik mi-j anbeveulen, dan begin ik in de körtste keren weer een händeltie, en noe wach ik mar of. Umme op die kankerpitten terugge te kommen, ik hebbe zo’n hekel an luu die aoveral wat op an te märken hebt en meestentieds zelf näns een poot naor uutstekt. Of ut noe straote versieren, metdoen an een optocht of wat dan ok mar angiet. Ã-j zelf niks doet, mu-j oe stille haolen aover aanderen. En wat Dalfsen zelf angiet:
À-j in Dalfsen woont dan hè-j een stekkie, zo’n mooi plekkie, vin ie-j ärgens aanders niet.
Dichte bossen, mooie velden, en zelfs bärgen in ‘t verschiet. Loop iej langs de Vechte,krie-j zo’n echte steak al in oen lief. Vuul iej ’t leamen jao zo eamen, dè-s veur oe jao astoeblief.
Zie-j die mooie blauwe brugge en die mölle daor wè staon? Ofgetekend teengen de luchten, wat een wonderlijk bestaon hebbe wi-j hier op dit plekkie, jao zo’n stekkie, vin iej ärgens aanders niet. De tuun van Nederland nuumt z’ Aoveriessel, daorin lig oons Salland an de Iessel, as ut aldermooiste pärk, en as kroon op al det wärk, lig daor dan oons eingen stekkie as een plekkie, zoiets vin iej ärgens aanders niet. Fiets iej aover oonze dieken, dan kö-j kieken, aover grös en kolken vol, vol met al die mooie vogels, meansen ’t is te dol. En dan al die weggies pægies, tussen bossen en langs hægies, hier een haze door een ree, ‘k zie een havik an-evallen, deur een doodgewone moe, van een nöst vol äntekukens, waor zie-j zuks, zeg’t mi-j is, toe! Nee, luu Dalfsen is een stekkie, zo’n mooi plekkie, op deez wondermooie eerd. ‘t Leamen in det plekkie is mi-j bässens völle weerd.

 
En ik vernemme wè, vot gaon is ok niet vertrouwd, à-j mar eamen oen hielen licht gebeurd dr de beroerdste dingen. Op 2 juli mosse wi-j naor Varsseveld, daor wörden een musical op-evoerd deur groep achte, de basisschoelverlaoters, en daor deud een kleinzönne met, mu-j toch bi-j wean, of niet dan? Kom iej weer en dan is dr onderdoems braand ewest bi-j de VII deugden. Deugt niks van.

Artikel delen: