VECHTERWEERD – Komende vanaf de Zuidelijkevechtdijk dacht ik even de stuw over. Plotseling kom je dan in een grote plas terecht. Wat doe dan: ik dacht doorfietsen, als het maar niet dieper word. Maar het werd wel dieper en dan is er geen keuze meer. Stoppen, maar dan weet je zeker dat je de broekspijpen goed nat krijgt.

Dan maar rustig doorfietsen, vooral rustig want op mijn fiets zit geen achterspatlap en een korte spatbord. Zou ik snel fietsen dan weet ik zeker dat ik mijn rug nat krijg van het achterwiel, want die hek al vaker onder de modder gehad. Maar op een gegeven moment trapte ik tot mijn enkels door het water. Gelukkig had ik de veters dicht, anders had ik de vissen in mijn schoenen gehad. Eigenlijk is het mijn eigen schuld, want er stond wel een bord.

Maar ik dacht even aan de weerman uut Oudleusen, dat de waterstanden gezakt waren en dat bord er nog stond van gisteren. Ik dacht het kan wel. Maar eigenlijk kon het niet. Ie kriegt der wel koole teen van!