Wat is daor in de loop van de tied à wat aover eschremen,  meestens haol ik niet zo van die soort praot, mar soms kö’j dr niet onderuut. Daor dient  zich de läste tied een ni’j fenomeen an. Peerden, pracht biesten, mar zie hebt jämmer genogt gien luier veur, en as ze dr noe met op de ruiterpaden blemen dan was det nog töt daor an toe, mar ie’j komt hoe langer hoe vaeker van die grote hopen peerdeviengen teengen op oze mooie fiets- en wandelpaden. Een hele goeie relasie van ien van die deerns van oos VVV-kantoor, vreug mie òk daor is aover schriemen wolle. Noe laot ik mie meestà niet graag veur een aander zien kärrechie spannen, mar disse keer, umme dè’k dr zelf ok al is haoste aover onderuut egaon ware, op een aomd op ’t voetpad van de brugge nao ’t stetion; en umme det ut weer is wat aans is as hondepoep op straote of kattedrek in andermans tuun, leek mie det wel een goeie zaeke. Luu met peerde, denk is èmen an oen fietsende en lopende  medemèènsen, en nemt veur ’t geval det ut oe toch een keer mis giet een schöppe en een plestik zak met. En luu die een manège runt, nemt det ok is op in oen lessen. Zö’w ut dan zo mar ofsprekken met mekare. Mooi, dan zö’j dr mie niet meer aover heuren.

Wie gaot gewoon wieder met wat aans. Ie’j kent Gait Jan zo zächies an ok wel een bettie, altied wat aans en zelden wat goeds, mar aover det zelden wo’k oe noe is wat vertellen. Vrogger veur det e met Jannao etrouwd was, kwamp Grietie een keer bi’j um met een wonder schoon verhael. Ie’j mut weten, zie was nog à wat dweperig, en noe had ze zoas ze teengen Gait Jan zèè, een stemme uut de wassebaelie ehad, det ze met Gait Jan zol trouwen. Sjonge zèèd Gait Jan, det’s jao merakelste mooi mien deerne, dan wache wie toch gewoon of töt ik ok zo’n stemme kriege. Jao jao, iej zollen zo zengen hoe kömp e dr zo gauw op.

En noe is ’t ok wat, hoe mud ik daor noe met an. Ik hebbe köttens een ni’je, nou jao ni’j, mar in ieder geval een völle modärnere kumpjoeter  ekreengen, een pentium 120 MHz  met Windows  95 à’j weet wat det betekent. En det kriengen is ok mar bie wieze van sprekken, ik mosse dr nog wel een paar cent veur neertellen heur. Mar noe zit ik iniens met een probleem,  ik zetten um 27 september an,  krie’k iniens op ’t schärm dette de tied verzet hef. Jao wisse ik lope noe een uur achter. Die regering ok áltied, hebt ze mie is weer lillijk bie de poot, deur det een volle maond uut te stellen. As jullie dus disse maond de Dalfserkraante een uur laeter in de busse kriegt, dan lig det an mien kumpjoeter. Mar ik betaele gien schadevergoeding heur. Mar met al det gedoe, zo’k haoste wat vergetten, en zie hebt mie nog wè zo ezegd dè’k ut niet met de knollen de pot in moche laoten gaon. Wie bint den zelden 27sten september echt samen op weg ewest, en hoe! De luu van de startkemissie hadden mie toch een mooi töchie uut’ezet. En zeg noe zelf is, wat mäk ut noe uut waor o’j met onderweggens bint, wie wilt toch uuteindelijk niet alleen met dit töchie mar ok  op oze lèmensweg allemaole graag op de zelde plaasse uutkommen.  Ik eindige met een wens van een olden Cambier, de va van dennen den noe an de Vechtdiek woont. ’t Giet oe gõed, en mi’j niet slecht.