Zo zächies an is de kästmärkt een traditie ewönnen, en de öliebollen van Excelsior heurt doar gewoon bie. Zie waeren bässens läkker. En ’t was ok niet zo det ze völs te vet waeren. Vet, doar schöt mie wat bie in ’t zin. Vrogger kwaam ik wei’s äns, woar alles zo smerig, vettig was. Alleen ’t etten was dr bärre schroal. De eugies dremen op de soep, in plaasse det dr een dikke loage vet opzat, zoas toentertied de gewoonte was. Zie zènen dan ok van det mèènse: “Alles vet behalve ’t etten.” Vrogger mèten ze de dikte van ’t spek, as ze slachten. Den had wè zes vingers dik spek an zien värken, en denne had dr wel een stientie opzitten! Stienties, det bint de tegelties achter de schösstien, met van die mooie veurstellingen dr op. Umme te weten hoe zwoar een värken was,namen ze een touwchie, deunen det vlak achter de veurpoten rondumme ’t värken hen, en heulen dan det touwchie langs de tegelties; zovölle stienties, zo zwoar is ’t värken, en doar mankeren echt gien kilo’s an heur. Laeter zà’k oe nog wei’s meer oaver de schösstien vertellen, det hoal iej nog tegoed. In de kraante stund met völle ophef dè’w sneeuw kreengen, echte sneeuw, en joa heur, vri’jdesoams bie de pompe sni’jen ut ok een bettie uut zo’n mesiene, mar umme sneeuwballen te gooien was ’t niet genogt. Ik hadde de slee à weer veur een dag ehaeld, ik dache dè’k doar met hen bosschoppen doen mosse, ik hebbe um mar weer al schuddekoppend noa ’t zolder hen’ebracht Veural ’s zoaters wärken ’t weer niet ärg met, de stendholders en veural de holderessen stunnen dr oarig kleumig bie te kieken. Ik hebbe ze nog een bettie op’ebeurd deur te zengen det ze noe teminste niet zovölle muuite hoemen te doen umme ’t heufd koel te hoalen. En à’j dan zörgt dè’j vanbinnen ok wärm blieft dan valt ut best met. Die olde ambachten, det vun ik leuk uut’edacht, klompen maeken, een echte touwbaene, niet zo groot as vrogger an de van Karnebeekstroate in Zwolle, mar toch, oarig umme noa te kieken, en nog völle meer. Zie hadden allemoal een blauw buissie an en een zwät pettie op. Woar gebeurd: Ome wol weer op huus op an. Vrög tante Jans: “Henduk Jan hè’j oen buissie?” Woarop ien van zien kleinkinders vreug: “Heeft opa dan een buisje?” Zie kennen ze allenig van in de oren. Jämmer toch det die wichter gien Dalfsers hebt leren proaten. De muziek hef ok braaf zien beste edoan, zie hebt mooi espöld, ok det kluppie uut Hörstel. An de muziek koo’j gis niet heuren det ut duuts was wat ze spöllen, en a`’k zo stiekem bie ze spieken, zaangen de noten dr ok niet duuts uut. ’s Middes zo teengen veer uur kwaam ik dr achter woarumme ze zo mooi spöllen, zie stunnen veuran in de Willeminastroate, en toen zaag ik det doar een mooi deerntie rondgunk met van die kleine glaassies en een flesse jenever. Zo zol ik ’t nog hoaste können. Ik bin mar gauw op huus an egoan, want ’t water leup mie tussen de tanen. Vri’jdesoams was dr ok nog een grupie jongeluu an ’t zingen in ’t Koffieströtie, det was picobello, mien pettie of! Zie doet ut toch mar. Ik krege nog een keersie mee, met een briefie dr an, woarop een vroage: ” òk de toekomst ok duuster inzage.” Hoe könt ze det noe an mie vroangen,? Ik zie toch altied oaveral de zunnige kante van. Mu’j ok is preberen, M.Z. mäkkelijk zat, à’j die väddere bosschop die dr opstund ok ter hätte nemt. ” Wie viert käsfeest umme det Hij ok veur oos in de wereld ekommen is.” En dan kö’j toch allenig mar licht zien.

Umme noe nog èmen op det buissie terugge te kommen, ien van de winkeliers, denne met van det struukgewas onder an de kinne, net of um de kuif of’ezakt is, wol wei`s weten woar det woord vandan kömp. De eerste betekenis die’k teengen kwame was een buis van een keerl, een onverschillige ruwe vent. De twiede was wat een ondeungend jonk,wat een buis van een jonk is det, mar doar gunk ut niet umme. Nee…, vrogger nuumen ze oen böskaste de wamme, noe nuumt de slagers nog hier en doar det boekspek wamme en sommigen alleen die veurste kwabbe. Umme die wamme deunen ze een nauw jässie zonder mouwen, wat ze noe een bodywärmer nuumt, det sleut dr as een buis umme hen, det was een wambuis, klinkt toch völle mooier as bodywärmer! As dr iene gunk trouwen, met een vrouwe, die een bettie de broek an had, zènen ze hij krig ’t wambuis an, meer in de betekenis van een dwangbuis.Laeter nuumen ze een colbertjässie een buis, det stiet nog gewoon zo in van Dale’s woordenboek. Een blauw buissie, of kieltie, is of van blauw simson of van blauw keper emäkt. Simson is wat dikker, en eruwd an de binnenkaante. Zie maeken doar vrogger ok mansonderbroeken van, met strikkies onder de knienen, en een kleppe as gulpe. Die kleppe nuumen wie een presenteerblaegie.