Loop ik in de stroate, löp doar een vrouwmèènse met een öliefoester op de voeste, die hef ze net in een winkel ekreengen, de boamenkante van haar rooie jässe is al helemoale wit, niet van de snee mar van de poeiersuker. Zie hef in de gaeten dè’k haar zie, löp op mie toe en zeg: “Det zet iej toch niet in de kraante?” Zo achterdochtig is ’t volk as ’t luu van de kraante anbelangt. Joost van den Vondel schreef ut zo: “Het achterdencken schrickt voor ’t ritselen van een bladt.” Alles mag eschremen wönnen, as ’t mar niet oaver mie giet. Mar die kraanteluu mut ok an de kost kommen. En det giet ze niet zo mäkkelijk of as de tandäts. Een tandäts is net een goochelaar, die deur oe wat lood of zo in de mond te stoppen oe ’t gold uut de knippe haelt. Dè’s à net as met advekoaten, as dr gien grote misdadigers waeren, hoemen dr ok niet zukke beste advekaten te wèèn. En allenig de grootste boeven könt zo iene betaelen. Sjonge, jonge, wat hè’k dr à weer wat of’ereceptieerd met ut ni’je joar. Ik wete niet meer hoevölle haenen ok à wel eschud hebbe. Ok in de trefkoele, met de gemeente. Die kans wò’k mie niet loaten ontgoan, de läste receptie van Dalfsen. Vollend joar mu’w det samen doen met Ni’jluusen. Hoe zol die gemeente dan hieten? In die name mut eingenlijk van beide wat inzitten, vin iej ok niet? Alles lieke en recht. Wat dunkt jullie van de vollende oplössing? Dalf van Dalfsen en sen van Ni’jluusen, is alleman tevrène en hoef ik gien ni’je visitekaeties te loaten drukken. Mar umme op de stroate terugge te kommen, doar lig de bron van al mien stukkies. Zeg dr iene:” Iej mossen is schriemen oaver de plantsoenendienst, det ze de boel wat netter hoalt.” Zeg ik, det maa’j zelf doen, ik valle gien mèènse an of of, doar bin ik niet veur. Mar ik wil oe wè verzuuken umme niet zovölle rotzooi van oe of te smieten, dan könt de luu van de gemeente de boel völle mäkkelijker glad hoalen. Want wie mut de rotzooi van oen schieteri’je met ni’jjoar oprumen? Heb iej èmen de bessem epakt toe’j uut’eschöten waeren? Of is oen rommel ok de plantsuunties in’eweid? Wie wilt toch allemoal graag een mooi dörp hoalen. Vrogger schrobben of vèèngen alleman zien eingen stoepe alle wekken, en ut stuk stroate veur ’t huus ok nog. Noe maekt ze de boel nog niet iens sneevri’j, en det is bässens lastig à’j wat slecht te voete bint. Woar of ik mie ok nog wei’s oaver verwondere bint de stroatlanteerns. Mu’j is opletten, loop iej äns in de ni’jbouw op een voetpad noast de weg, met een stukkie plantsoen dr tussen; stoat de lanteerns allemoale boamen de weg, zodet de aoto’s en de fietsers die zelf licht zat maekt volop in ’t licht riedt, en ikke die gien dinamo en koplanteern an mien stok hebbe lope in ’t donker te mättelen, oaver al die ongelieke tegels. Positief denken zegt ze dan, nou det doe’k ok, mu’j allenig al is èmen in ’t Koffieströtie (Molenstraat) kieken. Doar heb ik meestentieds mien auto stoan, mar noe is dr wat moois gebeurd, zie hebt de fietsenrekken een ende achteruut eplaatst, noe kan’k dr völle mäkkelijker uutdreien, veural veur luu zoas ikke die niet achterumme kieken könt en dus alles op de spiegels doen mut een hele veuruutgank. As ze noe de bobbels ok nog een bettie lieke maekt (camera’s helpt toch völle better as verkeersdrempels hebt de wiezen uut’emäkt) dan kömp alles nog heel goed veur mekaere. Ik heb wei’s edacht; det de luu van de gemeenteroad allemoale zo of en toe is een bettie invalide mossen wèèn, dan begrepen ze sommige dingen wat better. Töt de vollende wekke