Van vroangen wö’j wies en iene gek kan meer vroangen as tien wiezen antwoorden könt. Mien moe zea vrogger nog weis van hoald oen snater, an oe wödt niks evroagd. En toch; zit ik noe met een vroage: “Zol dr gien köpperpoets meer wean?” Of könt de luu de plate niet meer poetsen. Is jullie det nooit op’evallen, nou mie wè, umme det Jenny van Gerard dr mie op wees. As ik in mien luie stoel zitte, dan weet ik oe late of ut is. Dan hè’k namelijk een pracht uutzicht op de torenklokke, toch was ut mie nog niet eerder op’evallen. En toch zit um doar noe net joa de kneep. Veural an mien kante, de zuudkante. Goat mai’s noa buten en kiekt eerst mai’s veur dè’j wieder least, dan zö’j ut vaste met mie iens wean. Iej könt een hele bult ciefers hoaste niet meer leazen. Veural van XI töt IV bint ze zo alderiezeligste smerig, een hond zol dr nog gien brood van lussen. Vergangen zommer sprökken de toeristen dr al schande van wus Jenny mie ok nog te vertellen. Vrogger, ik heb ut veur radio Ni’jluussen al is ezegd, wazze wie de toren in’eklummen, en had ik mie boamen de wiezerplate op de boek een entie noa beneden loaten zakken, onderwiel heulen mien moaten mie an de bienen vaste. Zo kon ik de klokke verzetten van tien veur vere noa tien oaver vere, zodet dr een heleboel volk twintig menuten te vrog opheulen met wärken. De meesten hadden toen nog gien allozie bie zich. Ik hebbe toen nog van Härm de Lange, de veldwachter, met de gummiknuppel dr achterveur ehad en een heleboel strafregels mutten schriemen. Noe kank dr natuurlijk wè weer uut goan hangen, mar det helpt niet, ik kan dan allenig mar det stukkie van X töt II onderhanen nemmen, en det is niet genogt. Ik hoape toch det ze dr binnenköt is wat andoet, want ut is gien porum. Of mudde wie as ze oos vroagt”van : “Hoe late is ’t? ” Mar net as vrogger zengen:” Kwät veur de proeme, à’j häd loopt ku’j de pitte nog zien.” of: ” Net zo late as gisteren um disse tied.” of: “Effen later as doarnet.” En noe’k toch an ’t emmeren binne oaver de tied, heur iej oos klokkenspul op ’t gemeentehuus nog wei’s een vässie spöllen? Goade wie in Dalfsen wè met oze tied met? Of zollen ze bie de gemeente soms à denken van: “’t Kömp dr noe niet meer zo op an, wie wödt toch sträks een onderdeeltie van Ni’jluusen?” Ik geve oe op een blank briefie, det ze doar wè bie de tied bint. “t Kan natuurlijk ok kommen umme det Dalfsen dr Lemelerveld à bi’j ekreengen hef. Noe hebt ze zo’n hoop meer inwoners det de burgermeester van lästen op de vroage van zien vrouwe, of e ’t nog ofkon, zea: Oh joa deerne wie hoeft noe gis niet meer te rekkenen, wie komt noe toch altied geld tekötte. As läste nog een möppie. De meester vreug in de klasse wat 1 januari veur ze betekenen, zeg Peter, de kleinzunne van Gait Jan: Dan is mien grovva altied dronken.” Juust zeg de meester, een goed begin is ’t halve wärk.