Mättend gunk noa schoele.Zien moe, gaf um altied een trummeltie stoete met. Völs te völle vund de juffrouw. “Je moet maar tegen je moeder zeggen dat ze je wat minder mee moet geven.” De aandere mönnen vreug de juffrouw. “Wat zei je moeder?” Iej mossen niet nuilen. Maarten toch; weet je niet wat U betekent? Oh, joawè, det ik gien ieje teengen oe mage zengen. Zo’n jongen toch, zuk soort geproat, heur iej zien grovva? Gait Jan? Trouwens oale opa Mättend, Gait Jan zien va, kan dr ok wat van. Die woont nog steeds met Grietien in een eingen huussie. Noe mos ut hele huus neudig eschilderd wönnen dus giet Mättend noar de schilder. “Det kost oe umme en de bie ƒ20.000,00” Loat mar, zea Mättend. De vollende dag stiet e zelf, met zien 89 joar, boamen op de lädder de windveren te schoeren. Zien kleindochter kömp dr langs en zeg: “Wat maak iej mie noe opa? A’j dood valt hè’w begrafenisse. ” Zeg Mättend, det kost lange gien ƒ20.000,00. Een half joar gelene piepen de wel aans. Hij had toen ait zo’n gasterig gevuul in de boek., hij vuulen zich gewoon sloerig. Noe was e doanig an de tebak. Nee, hij roken niet, hij proemen. Iej mossen det proemen mar is loaten reudt de dokter um an. Mar ja, hij proemen bekant al meer as 70 joar, hij kon’t niet loaten. Töt det Grietien met de voeste op toafel sleut en zea: “Noe is ’t of’elopen. Mättend leup achter noa de tuun, gramen doar een gat en gooien zien puutie dr in. Een dakpanne dr oaverhen en gunk weer op huus an. Een wekke later kwamp de dokter langs toen e net achter in de tuun stund. De dokter vreug oaver de heage hen oe ’t met proemen gunk. Oh, best, mar ik lie dr zo’n kolde bie, en spi’jen een dikke broene stroale in de snee.
Mättend die boamen op de lädder stiet
en zo de värve op de veren striekt.
herkauwt altied nog an
as een koe steeds verdan,
en spi’jt wied en zied.
Gisteren was ’t 54 joar geleen det Dalfsen bevrijd wönnen. Wat ware wie bli’j, ik hebbe dan ok de vlagge nog wè weer uut’estökken. En à’j dan zo an den oorlog terugge denkt, dan kömp oe zo weer van alles in ’t zin, ok wel oarige dingen. Millen in ’n oorlog veult d’r een duutser van de kaai, hij kon niet zwemmen en schreeuwen umme hulpe. Gait Jan kwamp d’r net veurbie en bedach zich gien oongenblik, ok à mosse dan niks van duutsers hemmen, iej loat zo’n vent toch niet verzoepen? En wat dach iej, een wekke later kreeg e uut dankbaarheid een petret van Hitler, en toen hà’j de poppen an ’t daansen. Grote ruzie tussen Gait Jan en Jannoa, Gait Jan wol Hitler teengen de mure zetten en Jannoa wol um ophangen.