Heerlijk gevuul toch, maangen zengen wà’j wilt, een eingen regering, al hebbe wie doar wei’s wat op an te märken, mar det is dan dus oze eingen schuld, hà’w mar aans mutten kiezen. Oze koninginne, en alles wat doar bi’j heurt, wò’j ’t missen? Ikke veur gien gold. En wat hebt een hoop buurten weer hun beste edoan umme oos dörp mooi te maken. Trouwens ik schrukke wel eamen toen ‘k deur de Baarsmastroate kwame. 50 joar, is ’t echt 50 joar geleen det ik hier oaver de vloeren lage te kroepen umme viltzeil te lengen. Wat is d’r in de loop van de joaren wat veraandert, gien meanse hef noe nog viltzeil in de kamer lingen met een paar cocoslopers d’r oaver, of as ’t nog goedkoper mos een chinamatte.
En dan det stuk Ruigedoornstroate, det kondigt zich an as vogelnöst en zet dan bie al die vogels die doar vliegt, ik wit niet hoevölle vogelverschrikkers. Nou ja die helpt meestentieds toch niet, want veurig joar zaag ik d’r nog äns iene in’t laand stoan woar op beide ärmen een vogel zat, mar vremd blief ik ut vinnen. Wilt ze noe vogels of wilt ze ze niet?
Dom (Verdan).
In de eerste plaasse kenne wie een dom, as een hoofdkärke, kathedraal van een bisschop. Zo as de Dom in Utrecht en de Dom van Sunterkloas äns in Spanje. Vädders bint d’r ok nog Benedictijner monniken die dom as titel voert. Misschien hebt die die titel ekreengen umme det ze zo dom waren umme det geheim van det läkkere dränkie pries te gemen, iej weet wel Benedictinie, zo’n krudenlikeurtie. En dan as dädde kö’j ok nog gewoon dom wean, zoas Jan. Zels wel te dom umme veur de duvel te daansen. Toch kan ’t ok mangs wies wean oe van de domme te hoalen. Hoe ik doar noe zo iniens bie komme? Det zà’k oe vertellen. Ik kwame veurige wekke Jan van Frederik Jan en Jannoa teengen op ’t kärkplein, die vreug: “Hoe giet ’t met oe?” Oh, met mie best, met oe dan? Ok goed. Dan mar dom verdan zea de. En det is noe iets wat ik niet kanne, misschien hij wel, mar doar mu’j toch dom veur wean, ik doe ’t liever händigies an, want doar mu’j wies veur wean, misschien det ut um an die wiesheid ontbrekt. Oaver wiesheid esprökken, veurige wekke waa’k op een vergadering, woar as ’t bestuur de doatums noa februari vollend joar niet vaste kon stellen. Zie wussen niet of det noe wel of niet een schrikkeljoar was. Noe mu’j is eamen luusteren Gait Jan. Alle joaren die’j könt delen deur veere bint schrikkeljoaren behalve de eeuwjoaren woarvan ut aantal eeuwen niet deelbaar is deur veere. Dus 2000 is een schrikkeljoar, want 20 kö’j delen deur veere. A’j wies bint, zet dan noe metiene mar in oen agenda det 2100, 2200 en 2300 dus gien schrikkeljoaren bint, aans zit iej oaver 100 joar weer zo te mättelen.