Drömpels könt zo of en toe zo bässend hoge wean, veur een ienen is det de drömpel van de tandärts, hoewel die d’r ok häd an trekken mut umme an zien trekken te kommen, veur een aander is ut weer heel wat aans. Zo maeken ik läst met det d’r iene teengen mie zea det ze op een vergadering altied de mond dichte heult, zie was bange det ze metiene heuren konnen det ze van de boer kwamp. Nou zuk soort drömpels mu’j oaverhean, aans hei joa toch gien leamen.In ’t iene geval vergoa’j van de koezepiene in ’t aandere geval ziet z’oe an veur een stommeling, hoewel stommen wel de mond hoalt, mar oe toch wè wat an ’t verstand könt peuteren. En an een Amsterdammer of Hagenees kö’j toch ok heuren woar as die vandan kömp. A’j zoazze wie een heel klein bettie op leaftied begint te kommen, dan bi’j al zovölle drömpels oaver egoan, dè’j doar wat minder muuite met hebt, toch wil ik luu nog wei’s graag proberen oaver een drömpel hean te helpen. Woarumme mut ze van de ZWOD zovölle muuite doen umme genogt ettenbezörgers te kriengen, à’j een auto hebt, dan is det toch een kleine muuite, en wi’j niet altied op een vaste dag ebunnen wean, dan loat ie’j oe toch gewoon inroosteren. MZ zegt de jongeluu dan. Die luu hebt oe broodneudig, want zie hebt niet allenig brood neudig, mar ok een wärm präkkie. En; ’t kost oe nog niks ok as een bettie tied, de kilometers krie’j vergoed. Toe kom is eamen den drömpel oaver. Wat ok veur een heleboel meansen een hoge drömpel is, det is as ze zich zelf niet meer met alles eamen goed redden könt, en det hoeft niet allenig olderen te wean heur. Meansen, goat toch noar een goeie kennis of kammeroad en vertelt um of haar oen probleem. Wedden um een dikke repe sukela det ze oe helpt. Hè’j niet zuk soort meansen, jämmer dan, mar ok de diakens van de kärken wilt oe best helpen, of hulpe veur oe zuuken. Oh, bi’j gien lid van een kärke? Gif niks, ok dan helpt ze oe vaste voort. En dan as läste, mar doar maa’j van mie ok as eerste hean goan. ’t Gemeentehuus; sociale zaken, pracht luu as doar zit, die loopt zich ’t vuur veur oe uut de sloffen as ’t neudig is. En echt, die drömpel is niet zo hoge, probeer ’t mar. En; à’j det ok niet dörft dan komp mar bie mie, dan nem ik oe met en helpe oe wel een händtie.

Nog eamen weer terugge kommen op mien verkansie. Wat mie in Duutsland op- en beveult was, dedde wie woar azze wie ewest bint gien verkeersdrömpels teengen ekommen bint. Gewoon een veroademing, niet iedere moal die härde klap in de rugge te vuulen. Zie hebt ut doar op’elöst deur nog völle meer slingerties en buggies an te lengen, det helpt as snelheidsremmer net zo goed, en iej liedt d’r gien piene an. De gemeenteroadsleden maagt umme de beurten best mien rugge is een poossie lienen. Mar, met ut lopen wödt ut al better, zie hebt noe beveurbeeld weer de stoepen in de Julianastroate an’eliekt. Goa zo deur, graag ut hele dörp zo.

Töt slot nog dit: De kapper zit met de hanen in ’t hoar, de bakker probeert zuute breudties te bakken, de schoemaeker lapt ut an zien learze, de textielboeren hebt klerezaken hebt, de tuunman is d’r in’etuund , de brillejeude kik oe diepe in de oongen. En; wie mut met zien allen oppassen det de schösstienveager gien roet in ’t etten gooit, want veurkommen s better dan veurkommen. Val iej niet in sloap van zuk gezeur? Oh nee, in sloap vallen kan allenig mar à’j sloapwandelt.