Wördt d’r wel äns zovölle oaver enöald as oaver ’t weer? As een ienen ut ut mooiste weer van de wereld vindt, dan is ’t een aanderen een groad of vieve te wärm. Vindt een ienen ’t völs te winderig, giet een aanderen noar ’t strand umme zich is eamen goed te loaten uutweaien, en umme te genieten van die mooie woeste zee.

Natuurlijk bint d’r ok een hoop luu, die umme hun gezondheidstoestand muuite hebt met bepoalde soorten weer. Doar kan ‘k inkommen. Die meansen wi’k dan ok graag buten beschouwing loaten, die hebt ut deur de regel al muuilijk genogt. Mar al die aanderen, loat ze toch rap op hoalen te zeuren. Ik geniete teminste van alle soorten weer. As de wind um huus hean huult, dan kan ik mie gezellig bie ’n heerd zitten schurken en dan verheug ik mie d’r al op umme de vollende dag heerlijk in de bos deur de bladen hean te banjeren. As de reagen bie bakken uut de lucht kömp vallen, dan vuul ik mie zo bli’j det ik een dak boaven ’t heufd hebbe, en as d’r een flink schoer op kömp zetten, maag ik graag eamen noar de brugge lopen umme te zien hoe die bliksem in de värte al te keer giet. As de zunne zoas vergangen zommer zovölle schient, dan is d’r altied wel äns een schaduwplekkie te vinden, en aans is ut ok heerlijk umme in de körte broek en oen hempie op de fietse deur oos mooie Vechtdal hean te fietsen. Broen wönnen in Salland, zol een mooie spreuke wean veur de VVV. Vrogger moch ik van mien opoe niet zeggen det ut rot weer was, det weer krege wie ok van boaven. Doar was zelfs een vässie op. Dit kreeg ik veurige wekke deur iene in de haanden edrukt, en van zuk soort dingen mut ik ut hebben veur mien verhaalties.

Ut weer is van God,

ut is Zien wille.

Goat d’r deur

en hoalt oe stille.

Of det helemoal biebels is dè’j God oaveral de schuld van könt geven, det weet ik niet. Ik binne gelukkig gien Theo-loog, ik sprekke liever de woarheid. Mar dit weet ik wel; as iej ’t slim met ’t hätte hebt beveurbeeld en ut is snikhiete, dan heur ik oe nog niet danken veur det bässens mooie weer. En as iej net een hoop heui kloar hebt liggen umme in de bärg te maken, dan zie’k oe ok nog niet metiene de haanden voalen en op de knienen zakken. Met zuk soort uutsproaken mudde wie dunkt mie een bettie veurzichtig umme goan. Trouwens Hij löt zich ok niet veur oos kärregie spannen heur. Mar det genöal oaver ’t weer det slöt ok näns op, doarumme stop ik d’r noe mar rap met.

Ik goa noe gewoon oaver töt de orde van alle dag. Etten; det doede wie hoaste allemoal graag, behalve à’j net egetten hebt, dè’j de piepe zogezegd vol hebt. Dan giet det sprekwoord op: “As de moes zat is, is ’t maal muf. ” Heb iej wel is ezien in de winkels wat d’r allemoal veur läkkere dingen in eslagen wördt. De meest luxe dingen, alles is te koop, noe de wereld zo klein ewönnen is. Dus ut is smullen en smikkelen ebloazen, in disse welvoartstied. Wus iej det d’r hier in Nederland ongeveer net zovölle millionairs bint as meansen met een minimum inkommen? Mar doar bint nog völle meer kippen, à’j oaver läkker etten proat.Vrogger vertellen meester Grakist een keer oaver Johan van Olde Barneveldt, den ontheufd mos wönnen, toen zea ien van die boerenjonges uut Oosterdalfsen:” Mien va hef van mönnen nog een kippe de kop of eslagen, en det was ok een olden Barnevelder.”