Dalfsen’s Plat: Veurige wekke

Dalfsen’s Plat: Veurige wekke

Veurige wekke hè-k weer wat heel moois met-emäkt. Ik binne noar Bornerbroek ewest, en doar heb ik heel wat op-estökken oaver vertalen. Wie bint dr een helen middag met zute ewest. Want met vertalen mu-j heel pesies wean, iej könt mar niet zo onbesoesd te wärke goan. ’t Is oos ammoa hoarfien uut-elegd. Bie det eerste deel van ut olde testament det noe deur prof. dr Anne van der Meiden in ut AB-Twents vertaald is, is een hoop kommen kieken. Zie hadden dr mie niet an hoeven te zetten want ik kenne mar een paar woorden Hebreeuws. Ut Twents heurt net as ut Sallands ok töt det grote Saksische taalgebied. Ik hebbe dr van genötten en ok metiene det deel an-eschaft. Ut is net as die twie delen van ut twiede testament, bärre de muuite weerd um te leazen. Ut kömp oe zo noa an ’t vel. Oaver ’t vel esprökken. Weet iej met mekare nog wat een reufie is. Nee, nou, ik hadde mie pas äns flink an ekrabd. Bloen det ut deud, ’t hele vel kepot. Rap een pleister dr op. Toen ‘k de volgende dag weer keke zat dr al een mooi reufie op, en noa een paar dagen krummelen det dr of en had ik weer een gezond vellegie. Met ziektes as rooie hond en blekken mu-j oppassen, niet te völle schobben, want dan giet oen vel ok kepot en zit iej binnen de körtste keren onder de reufies. Oh, weet iej niet wat blekken is? Nou, det zeade wie vrogger tegen de mazelen. Zundesmiddes, wie mossen etten bezörgen, Mooi wärk, meansen bli-j maken. Joa, mooi wärk, ik kwamme van ’t Pleiendal of en wol linksof de Rutenborgstroate op. Veur oos reed een man en een vrouwe met een paar kinders allemoal op de fietse. Ik dache, zo te zien, zie goat rechtuut, en wol metiene ofsloan. Mis, die olders hadden, denk ik, vrogger van hun olden eleerd det ze beide haanden an ’t stuur mossen hoalen, en dus gien haand uut mochen stekken. Gelukkig had ik indertied van mien rieleraar eleerd dè-j altied uut mossen kieken veur meansen op de fietse en värkens, die deuden de stomste dingen.Gunk dus nog net is weer goed. Toe-w Dalfsen verzörgd hadden gunge wie de brugge oaver op ’n Hoonöst an. Sjonge wat bluuit det speenkruud mooi. Net veur ’t spoor kömp dr van de Zudelijke Vechtdiek een va met een kind op de fietse, een moe dr noast en nog een meisie tussen ze in. Zie könt nog net, deur goed de gank dr in te zetten, veur oos langs soezen. Gelukkig was det deerntie van een joar of tiene det achter ze fietsen en dr bie heuren, oarig wiezer. Ik denke det zie verkeersles hef op schoele. Zie stappen gelukkig netties of en wachen. Aans had zie ut ok wel oaverleafd heur, ik hebbe hele beste remmen, en ware dr op verdacht. Ik bin wel bange det as zie met va en moe met ereen was det dr dan luu op ’n Hoonhöst de soep, de eerappels en ut toetje käts deur mekare ehad hadden. Ik hebbe noe een veurstel, zo gauw meansen kinders hebt die fietsen leert, bint va en moe verplicht een verkeerscursus te volgen. Want een haand uutstekken; ’t is net of ze zich dr veur schaamt. Ut sprekwoord zeg: Zo de tucht, zo de vrucht.

Artikel delen: