Joa luu, ik schame mie veur een heleboel van oe. Bin iej noe een echte metleavende Dalfsenaar, iene die wat oaver hef veur een aander? ‘k Geleuve dr gien iene sikkepit van. Want wat leas ik in allerhande kraanten de läste wekken, en zie’k op de tillevisie? Juust, joa, det zo bärre völle meansen ut nog altied vertikt hebt een donorverkloaring op te maken. Die denkt och; wat kan mie det kleine keerltie schealen, die mag as ik dood binne best härdstikke blind blieven, doarveur wil ik as liek toch niet zonder netvlies in de kiste liggen. En eh… det ärme deerntie of det moedertie van een stuk of wat wichter, die maagt toch wè kepot goan, as ik dr sträks mar netties bie ligge, compleet met nieren, härte en al det aandere gerei. En ik dache nog wè det zuks in Dalfsen niet veurkwamp. ‘k Hebbe mie dus vergist, ik kanne dr wel umme janken. Meansen goat hen, vandage nog en maakt ut veur mekare, zodè-j mie volgende wekke weer recht in de ogen könt kieken. En echt woar heur, à-j dood bint vuul iej dr niks meer van as ze wat spul van oe ofhaalt. Ik vulen dr zelfs à niks van toen ze mie een joar of wat geleden wat oavertollig weefsel uut mien haand vut halen. Veurige wekke heult dr iene mien vrouwe an, die vreug of Gait Jan nog wel leaven, ik schreve dr nooit meer oaver. Nee, mar det zit zo hij is een steugie ziek ewest. Eerst kwamp e bie de dokter met piene in de boek.”Hoe is het met je ontlasting?” Vreug den pille. Och, wat zà-k zeggen, ik mudde alle männen al umme zes uur. “Nou, dat is prachtig, zo’n regelmaat.” Helemoale niet zead Gait Jan, want ik wörde pas um acht uur wakker. Mar noe is Gait Jan weer springleaventig. Ik kwamme um tegen in ’t Koffieströatie en op mien vroage hoe ’t um gunk zea de. “Det kö-j toch zo wè weten; een slecht meanse giet ’t altied goed”. Nee heur hij is nog lange niet an Rosengaerde toe. Rosengaerde. Det hè-k veurige wekke bekeken. Sjonge wat is det mooi ewörden. Die grote zaal, pracht van een ruumte. Doar stunden in de hal bie de inleunwoningen ok zo’n paar van die deerns van de activiteitenbegeleiding, die hebt wat in hun märs heur, as die met oe gangs goat hoef iej oe nooit te vervelen. En dan det café/ restaurant. Noe hoeve wie oos näns zörgen meer oaver te maken, azze ikke en de vrouwe noe de haanden is een keer krang an ’t lief hebt zitten goa-w doar toch hen etten. En läkker kokken könt ze doar, det heure wie vake zat azze wie köfferties etten rondbrengt. Doar net buten det restaurant hebt ze ok zo iets as een kinderboerderi-je emäkt, mar dan veur olderen, pracht van kippen loopt doar. As noe de kok ze mar niet per ongeluk in de panne dut. Een echte kapsalon hebt ze dr ok. en een winkeltie. En… à-j berevölle van rookvleis hoalt, zie hebt dr ok nog een rookruumte. Ik hebbe nog gieniens de groepsverzörging enuumd en de dagopvang, A-j zo is een dag vut mut, dan hoef iej zelfs oen middagslöapie niet te missen heur. En kö-j oe is een wekke of zesse niet redden, zie hebt doar hoaste een paleis veur oe. En det pärseneel ’t bint net meansen, zunig op wean. Nee, ik bin bli-j dè-k hen kieken ewest binne, ok al hoap ik mie nog een steugie zelf te können redden.