Beste allemaal,
viavia kreeg ik een tijdje terug het verzoek om een stukje te schrijven op deze Dalfser website. Bij deze dus: ik ben Karlijn Schutte, maar bij de meesten van jullie waarschijnlijk bekend als Karlijn Broekman en ik ben inmiddels 27 jaar.
Tot 6 jaar gelden woonde ik in Dalfsen bij mijn ouders, daarna ben ik verhuisd naar Duitsland, naar het dorp (nou ja gehucht…) Laar. Dat klinkt verder weg als het is: gewoon een half uurtje de N34 volgen richting Emmen, de afslag Gramsbergen nemen en een kwartiertje later ben je er. Ik ben naar Duitsland verhuisd om te gaan samenwonen met mijn (inmiddels) man, hij woont al veel langer in Duitsland en we hebben 6 jaar geleden ons eigen huis gebouwd. Dat is in Duitsland nu eenmaal goedkoper en ook makkelijker dan in Nederland, hoewel hier de laatste jaren de grondprijzen ook wel gestegen zijn.
Aangezien we echt vlakbij de grens wonen merken we er ons dagelijks leven niet zoveel van dat we in een ander land wonen: we werken allebei in Nederland, de meesten van onze buren zijn Nederlands en vaak haal ik de boodschappen ook in Nederland, dat is dichterbij. Alleen hebben we natuurlijk wel te maken met een Duitse gemeente, een Duitse water- en gasleverancier en een Duitse dokter en tandarts. Soms is dat weleens lastig, maar gelukkig is het Duits van mijn man goed en zelf red ik me ook steeds beter. Het heeft bovendien ook voordelen: we proberen van beide landen de goede gewoontes over te nemen en de minder goede weg te laten. Ik ben overigens geen ‘echte’ Duitser geworden; ik heb nog steeds een Nederlands paspoort en een Duitse verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Als er bijvoorbeeld landelijke verkiezingen zijn in Nederland mag ik ook gewoon stemmen, dat gaat dan per post, dus nog voordat jullie allemaal hebben gestemd!
Zoals ik net al schreef werk in Nederland, en wel in het ziekenhuis is Hardenberg, ik heb al verschillende functies gehad de afgelopen 7 jaar. Inmiddels ben ik sinds 2 jaar cateringmanager, dat wil zeggen dat ik het restaurant en de keuken van het ziekenhuis aanstuur. Het is een leuke baan met verantwoordelijkheid en veel variatie. Binnenkort ga ik echter een maand of 5 met verlof, ik ben namelijk zwanger. Half mei ben ik uitgerekend en tot nu toe gaat alles van een leien dakje zoals dat zo mooi heet. Alleen moet ik af en toe even goed nadenken als de verloskundige dingen uitlegt, mijn Duits is toch flink weggezakt na de middelbare school….
Zo, dat lijkt me wel genoeg over mezelf, nu even over Dalfsen: ik kom er nog regelmatig, aangezien mijn ouders en broertje er nog wonen. Ook met vrienden die verder weg wonen spreek ik weleens af in Dalfsen als zij een weekend bij hun ouders zijn, dan zitten we een avondje in een plaatselijk restaurant. Zo blijf ik toch een beetje op de hoogte van wat er gebeurt met Dalfsen en zijn/haar inwoners, tenslotte heb ik er toch ruim 20 jaar van mijn leven gewoond.
Echt missen doe ik Dalfsen niet, omdat veel van de mensen die ik van eerder ken ook allemaal verhuisd zijn, maar het blijft wel leuk om er af en toe terug te komen. En aangezien mijn ouders volgens mij niet van plan zijn om te verhuizen, zal ik ook de komende jaren nog regelmatig langskomen in dit mooie dorp!
Groeten, Karlijn Schutte

