’t HUUSSIE.

Uut de olde deuze nov 04’t HUUSSIE.’T Huusssie was vrogger wat noe een wc is,  ‘t was meesta ’n klein höltn hökkie van um en noabie ‘’n meter breed en zo’n anderhalve meter diepe, met een deure er veur, diej an de binnenkaante met een krabbe of een höökie of konn sluutn. 

In ’t huussie was zo’n 60 centimeter uut de achterkaante’n muurtie emetseld töt zitheugte. An de zied- en achterkaante wönn op dezelde heugte een latte teeng de kaante espiekerd en doar kwamp de brille op te lingn. Zo’n brille was niks aans a een höltn bred met ’n rond gat der in. Toch zat det nog nie zo slech. Niet veur niks det ze zèèjn; “Hoev-iej nie, dan rus-iej toch”. De bòdem onder de brille leup schief noa achtern weg, noa ‘n in de gond uutgegrääm gat, det ’n paar keer ‘sjoars löög eschept wönn of kwaamp uut in de aaltnkelder. De mest wönn op ’t laand of op de moestuun ebrach.In de veur of ziedkaante van ’t huussie was meestal ’n vearkaant gat uut e zäägd en in de deure een hättie. Det dienn veur lich en luch, al was det meestieds noa veloop van joarn niet mear neudig, umdet der in alle kaantn volop noadn en de onderkaante meestieds al innekört was vanwege rotterieje. Zo’n huussie kon dan ok bes as uutkiekpos dienn. Bie de zommerdag köj der bes zittn, mar bie de winterdag heul ie ’t kot, of deuj oe grote bösschop gewoon achter de bieste, bòòm de gruppe, want doar was ’t joa zo warm. Aj bie vöstig wear ’t huussie toch gebruukn, bevreur de hoop vääke al op de schune bòdem en dan mos det ’n päär kear in de weke met de schuppe lö estöökn wönn. Earst stond ’t hölten huussie vääke een end van de boerderieje of, later wönn ze van stienn emäk en teengn de boerderieje of ’t huus an ezet, meesta op de aaltnkelder of bearputte. Tolletpapier of closetpapier kenn wie vrogger nie, een fussie heuj uut de bärg of een vossn gröss gunk bes. Wattewegns zorgn de vrouwe ok wel veur papier, meestal een kraante in stukkies  escheurd. Zo’n vriejstoand hussie was vrogger nog wel es anleiding um ’n gräppie uut te hääln. De deure ’s-oamps dichte spiekrn, zodet ’s-määns niemand de deure löss kan kriengn, juust als de nood ’t hoogst is. Of de krabbe an de binnkaante der op doenn, en ieder mär wachen töt…..In läter joarn werd ’t hussie binn ebouwd en mäkn de brille pläätse veur een closetpot, eerst een droogclostet, met een emmer water er nööst, läter met waterspoeling.Het beste uut de mëënse speult ze mär zo met water weg, was een gezegde. Det was uut die goeie oale tied.Uut omheining dec 1982 G.Elshof 

 

 

 
 
 

Artikel delen: