Klooster Dalfsen herontdekt

Klooster Dalfsen herontdekt

DALFSEN – De bewoners aan de Kloosterhof in Zwolle keken donderdagavond verbaasd op toen ze na langdurige regenval een monnik door de straat zagen lopen. Deze Windesheimer koorheer kwam het verhaal vertellen van het vroegere klooster van Dalfsen aan de Kloosterhof. De lucht klaarde op en steeds meer mensen kwamen uit de huizen voor het verhaal van de koorheer over het klooster op de plek waar nu woningen staan. Op de foto de Westerhof waar het klooster heeft gestaan, met kaartje!

Het klooster Westerhof, ook wel Marienhof geheten, werd in gebruik genomen in januari van het jaar 1398. Broeders van de Moderne Devotie, een hervormingsbeweging in de Katholieke Kerk, die terug wilden naar de basis van geloof, bouwden het klooster.. Ze streefden gemeenschap, eenvoud en soberheid na en waren zeer actief in de samenleving. Toch verlangden een aantal broeders naar rust. Zij vroegen Geert Grote, de stichter van de beweging van de Moderne Devotie, een plek aan te wijzen waar ze een klooster konden bouwen. Geert Grote wees de Agnietenberg aan in Zwolle maar de gemeente Zwolle accepteerde dat niet.

Zwolle vond twee kloosters, het moederklooster van Windesheim en het nieuwe klooster op de Agnietenberg, teveel. Alleen al omdat kloosters nauwelijks belasting hoefden te betalen. De nieuwe plek voor het klooster werd Westerhof in Dalfsen, op de plek van het huidige Kloosterhof. Vier broeders , moderne devoten(eigentijdse gelovigen) trokken naar Dalfsen. Daar werd een kerk gebouwd met een aantal bijgebouwen. Alsof ze bang voor de dood waren vroegen de broeders of ze snel ingekleed, ingewijd, konden worden. De tijd was immers kostbaar. Vier broeders werden ingewijd tot Augustijner koorheer en sloten zich aan bij het moederklooster van Windesheim. Op dat moment werden ze Windesheimer koorheren genoemd.

Een overblijfsel uit die tijd, boerderij Westerhof, werd pas in de jaren zestig in Dalfsen afgebroken. Bijzonder was dat een oud bewoonster van deze boerderij donderdagavond aanwezig was. Deze bewoonster kende als een van de weinigen het verhaal van het klooster in Dalfsen. De bewoners aan het Kloosterhof, Agnietenhof, Westerhof en Devotenhof, en van de Thomas a Kempislaan en Geert Grotestraat waren zeer verbaasd. Nooit hadden ze over dit klooster en deze beweging gehoord. Een beweging waar de Verenigde Naties sterk door zijn beinvloed, via de eerste Secretaris Generaal, en waar Thomas a Kempis het meest vertaalde boek, de Imitatio, ter wereld heeft geschreven. Nog verrassender is dat het klooster in augustus 1398 alweer verlaten werd. Uiteindelijk kwam er toch toestemming voor een klooster op de Agnietenberg. De rijke edelman uit Hasselt die het hele klooster in Dalfsen heeft betaald, zal zich nog wel eens achter de oren hebben gekrabt. Waarom de koorheren opeens weer terug zijn gegaan naar Zwolle is nooit precies duidelijk geworden.

Wat wel duidelijk is geworden is het verhaal hoe Dalfsen aan de hierboven genoemde straatnamen is gekomen. Tegelijk is de geschiedenis van Dalfsen, maar ook van het Vechtdal, tot leven gekomen. Bijzonder is bijvoorbeeld dat een Prot. Chr. School, Agnietencollege in Nieuwleusen, de naam draagt van een jonge kattholieke martelares, Agnes. Terwijl ook de Middelbare School, met het klassensysteem, is ontstaan vanuit de beweging van de Moderne Devotie en zo de wereld is overgegaan. Dalfsen heeft onderdeel uitgemaakt van deze beweging en toont nog steeds gastvrijheid en gemeenschap. De Windesheimer koorheer heeft dat donderdagavond aan het Kloosterhof mogen ervaren.

 

 

 

Artikel delen:
Foto 1