Op deze foto uit 1935 zien we buren (noabers) aan het werk met een dorsmachine bij een boer in Ankum. Het oogsten van het graan werd door de boer met de zeis of een zigt verricht. De noaberplicht regelde, dat boeren met elkaar het graan van de verschillende percelen konden dorsen en het stro in pakken opstapelden. Voor het dorsen waren veel mensen nodig, de boeren hielpen elkaar dus over en weer.

Een dorsmachine werd (gezamenlijk) gekocht of gehuurd en gebruikt (dorsvereniging). Voor specifieke werkzaamheden werd een machinist en inlegger (iemand die het ongedorste graan op de juiste wijze in de machine legde) aangesteld. Het graan werd in zakken opgevangen en vervolgens op een wagen naar een fabriek of Coöperatieve Landbouwvereniging gebracht. Op het kantoor ontving de boer zijn geld. Het stro werd gebruikt voor de ligplaatsen van koeien en varkens.

 
De door een trekker (en met een riem aangedreven) dorsmachine werd in de jarig vijftig opgevolgd door de maaidorser (combine), een zelfrijdende landbouwmachine, die in één werkgang het graan maait en vervolgens dorst.

Voor meer informatie kunt u terecht bij de Historische Kring Dalfsen.