Opa en opoe hadden den männen noa kärktied hun zunne Dries met Jennegie op vesite. Kleindochter Annegie, zo’n deerntie van elf joar, was d’r ok bi-j. Opoe leup as een kloeke hen en weer umme iederiene van ’t neudige te veurzien, zoas allennig opoes det mar könt, altied zörgen. Onderwiel waren va en Dries al druk an de proat oaver de preake. Dries vund det doomneer dr niet diepe genogt deur egoan was mar opa was ’t doar glad niet met iens, ’t hoeft toch ok niet altied zo zwoar te wean, hij hef toch ezegd dedde wie wat meer bli-jheid uut mossen stroalen. Opoe had Annegie een tiedschrift in de haanden edrukt. “Dan hè-j wat te leazen, det oldemeansen geproat is toch niks veur oe”. Toen ze allemoal veurzien waren van koffie en limenade, met eigengebakken koeke, vreug Annegie iniens:”Va, hier hè-k een stukkie oaver een ginneratiekloof, wat is det eigenlijk?”
Tja, hoe mos e det noe uutlengen, hij krabben zich is effen achter ’t oor. “Zukke slimme vroagen heb iej vrogger nooit edoan Dries”, märken opa dreugies weg op. Dries heult um wieselijk stille. Toen zea de: “Mu-j is goed luusteren mien deerntie, opa en opoe bint van de oldste ginneratie, oen va en moe van de middelste, en ieje zelf heurt bie de jongere ginneratie.” Hij keek rond met een gezichte van; nou, hoe hè-k um det zo netties eflikt? Mar Annegie zea: “Joa, det is allemoal goed en best, mäkkelijk zat, mar den kloof dan? ” “Nou, wat vin iej noe van zo’n deurdenkertie, det hef ze niet van oe,” kwamp opa weer tussen beiden, “noe stoa-j weer met de mond vol taanden of niet dan?”  Dries gunk d’r mar weer niet op in, loat zien va mar een bettie pesterig doen, dr tegen in goan wärkt toch alleent de verkeerde kaante op. “Kiek Annegie, zo’n kloof wil zengen det meansen van verschillende leaftieden vake aans oaver een heleboel zaken denkt.” Umme een veurbeeld te numen, det tillevisieprogramma gisternoamd oaver seks beveurbeeld, doar dossen ze vrogger in opa’s tied niet oaver te proaten.” Boems…., opa zetten met een klap zien koffiekomme op toafel. “Joa, en, tegenswoordig proat ze hoaste näns aans meer oaver, trouwens proaten is toch hoaste ’t ienigste wat jullie ginneratie kan”, smeet opa d’r uut.”Proaten met de haanden in de buse.” Toen was de boot an, Dries kreeg een rooien kop en sneren trugge,” en jullie? Jullie waren van; doet de ogen mar dichte en doet wat oe ezegd wörd, een eigen mening was dr niet bi-j.” “Wat? Wie hebt dr met mekare, met de blote knoesten, de welvaartstaat veur jullie op-ebouwd? Wie aans azze wi-j?” Toen kwamp opoe tussen beiden. “Jullie? Jullie mossen oe schamen met zien beiden, hier nemt nog een plakke koeke, met mien eigen haanden ekneed, en zelf ebakken. Is det noe die bli-jdschap woare wie vanmännen oaver eheurd hebt? Ik wol jullie wiezer hemmen. En Annegie?  Die was dr deur det gehechel van die beide oldere ginneraties noe wel achter wat dr met den kloof bedoeld wörden.