Twie halven maakt samen een helen. Det dach Gaitie ok, en hij deud zien schoelwärk dus mar zo half en half. Hij kreeg dan ok een halve achte. Ä-j zo half en half gezond bint, bi-j ok niet völle poaseiers eweerd. Ok à-j zo half en half wat denkt te weten, bi-j mar een halfbakken geleerde. Wat weet iej dus noe? Loat oe niet te rap deur een sprekwoord in de maling nemmen, better ten halve ekeerd as helemoal verdwaald. Zie maakt oe veur dè-j ’t weet uut veur halve gare of veur een halfblanks kerel. Een blank was vrogger een munte van zes duiten of driekwärt stuver, een halfblanks kerel had dus niet völle in de melk te brokkelen.

 
En een halve gare? Ik zate köttens in de trein. Noast mie zat Klaas de timmerman. tegenoaveroos zaten zo’n stel van die schoelbungels. Den ienen zag Klaas zien duumstok en vreug of Klaas ut verschil wè wus tussen een timmerman en een halve gare. Klaas namp zien duumstok, klappen um lös en heult um tussen umzelf en den vroager in. “Krek een meter dus.” zea de zo heel dreuge weg.
Dr bint ok altied luu die graag ezien of is enuumd wilt wörden. Zo heult dr mie köttens nog iene an. Zo’n scootmobielrieder. Hoevölle van die dingen zollen dr onderdoems in Dalfsen lopen? ’t Is beroerd à-j zo’n dink neudig bint, mar härdstikke fijn det ze dr dan toch mar töt oen verdoen bint. Mar kört en goed, den persoon wol, umme zien eigen woorden te gebruken, donders graag det ik is oaver um en zien kärregie schreve. Iej zölt toch ok mar gis niet goed meer lopen können en oe altied in zo’n dink mutten voortbeweagen. Alleman den met oe pröt torent hoge boaven oe uut, iej mut letterlijk tegen alleman opkieken. Meansen as ’t effen kan goat toch is effen op iene knie à-j met zuk volk an de proat bint. En toch, wat mie opvölt, ’t bint ammoa opgewekte luu, zie moppert gien ien van allen. Spottend proat ze oaver hun Ferrari. En al zweaiend en toeterend toert ze deur oos mooie dörpie hen.

 
Ik bin van läst ok nog effen bie Willem an-ewest. Den was den mönnen ziek van de bank thuus ebleven. Toen ik um vertellen det net die dag de doktersstaking in-egoan was, sprunk e ut bedde weer uut. “Dan wach ik wè met ziek wean töt volgende wekke, zie mochen is denken det ik mie anstelle.” Mar ziek van de bank, det kan’k mie veurstellen. Mu-j mai-s heuren.

 
Een auto gebruukt benzine
zodet e lopen blif.
En ik gebruke aspirine
umdet ik koppien heb.
De bank wil rente beuren,
van mien geliende geld.
Mar as ze zo blieft zeuren,
bin’k mönnen helemoal eveld.

 
En as uutsmieter: Vader Cats had op de deure van ’t husie een platie eplakt. Doarop stund:
“Hier rust ut stoflijk oaverschot van botterham en middagpot.”