Is een meanse det wärkt al te geleerd, dan löp ut met zien wärk verkeerd. Mar is e suf en dom, dan giet ’t ok schief en krom. Haolt dus altied ut juuste midden an, dan kö-j heel lange verdan. Zo is Gait Jan van lästen letterlijk en figuurlijk bie mie op de koffie ekommen. hij probeert nog al is wies te doen. Noe ok. “Wi-j koffie Gait Jan? Graag! Wat wo-j dr in? Koffie!” Nou, det hef e eweten. Ik hebbe veur ammao de koffie in-eschunken. veur de vrouwe een bettie suker dr in, veur Gärregie een bettie melk, veur mie zelf een zutie mar Gait Jan hè-k dr een flinke schep koffie in edaon. Iej hadden zien gezichte is mutten zien toen e de snoete vol dik had. Ik wedde det e nooit weer um koffie in de koffie vrög. Een meanse mut ok nooit met zichzelf te koop lopen. Zo heuren ik iene zeggen. “Ik gao mar in de politiek, want in binne geboren op de dag det Den Uil is aoverlene”. Zo zea-k, det waren dan twie treurige gebeurtenissen op ienen dag. Hij had um gis niet deur. Zo zie-j mar weer, alles wat hol en löög is kan wörden op-eblaozen. Een schriever wördt ok vake mar bie toeval schriever en hoeft zich ok niks te verbeelden. Luuster mai-s. Een vliege was in de inktpot van de wieze oele evallen. Naodet ze dr met heel völle muuite weer uut-ekleisterd was, kwamp ze terechte op een brief waor den oele nog met bezig was. Zie kreup dr aoverhean en leut natuurlijk een speur achter. Toen ze een maol achterumme keek, en den streep daor achter haar zag reup ze vol verbazing uut: “Kiek toch is an, ik binne schrijfster ewörden, en wat ik hier hebbe eschreven hef dr nog nooit eerder iene eschreven.” Een zettie later, toen haar vleugelties weer op-edreugd waren vleug ze as schriefster van beroep de wiede wereld in. Det ze zo stom was umme in den inktpot te vallen, det was ze glad vergetten. Mar aover haar geweldige schrieverstalent bleef ze rebbelen töt an haar dood. Weet iej met mekare ok wat een koetje is? Een koetje is ’t verkleinwoord van koe of zoas ze vrogger zeaden koei. Zo is ok doetje ut verkleinwoord van doei. Vrogger numen ze een bettie een onneuzel wiefie die zich alles wies leut maeken een doei. Dus denk daor in ’t vervolg mai-s an veurdè-j tegen een vrouwmeanse doei zegt à-j vut gaot. Zie kon ’t oe wei-s kwaolijk nemmen.En noe nog effen een bettie natuurlijk onderwies aover “De Vlier(sambucus nigra)” Vrogger stund op ieder ärf wel een vlierstruke, den heult de boze geesten vot. De vlier zelf was ok värder bässens nuttig. Zien bloemschärmen wörden met hönning ekaokt as middel tegen verkaoldheid ok wörden de bloesem gebruukt umme oen vel in te wrieven ut wörden dr weer mooi blank van en sproeten gungen dr ok met vot. Van de bessen maken ze jam of wien. En ’t loof staken ze tussen ut tuug van ’t peerd, as det in de  braandende zunne op ’t laand an ’t wärk was, umme de vliegen en horzels deur det smerige luchie te verdrieven. En van ut holt maken ieder jonk vrogger een “ploffe” umme in de härfst eikels met vot te schieten. Later laden ze um ok met natte proppen papier, vandaor den ni-je name “proppenschieter”.Mar det is ok à weer verleden tied.