Belasting betaelen, det doede wie toch ammao zo graag, daor mut oos land toch immers met blieven dreaien. Daorumme dit keer eerst effen iets aover de “Fiscus”. Hoe komme wie an det woord. Bie de romeinen was det de name veur een van biezen evlöchten mändtie of körfie, met deksel wel te verstaon. Daorin bewaren de romeinen hun geld, det was bie wieze van sprekken hun brandkaste. Bie de keizers was de fiscus dus hun privékas, naost de staatskas. Nog wat later, toen die keizers belasting begunnen te halen uut vremde, bezette landen, zeaden die lu: “Det is veur zien fiscus.” En jao heur nog een steugie later wörden inderdaod die belasting zo enuumd, as eerste kom iej in de boeken de Fiscus Judaicus tegen, de belasting die de jeuden an de keizer mossen betalen. En zo wörden zo zächies an de belastingdienst de fiscus.Daorumme zegt ze ok noe nog vake as beveurbeeld een gemeente, een provincie of ut riek, een bettie onzörgvuldig met oze centen umme giet. “Det spul daor is zo lek as een ni-j mändtie.” Veurbeelden zat daorvan of niet dan?” Leazen. Ik leaze graag, en dan kom iej nog al is wat tegen. Zo bin ik vrogger, nao det ik bie de echoputte ewest ware, op zuuk egaon naor, waor as det woord echo toch vandan kömp. Nou, net as heel völle uutdrukkingen, uut de olde Griekse mythologie, uut de godenwereld. Die goden, en veural de oppergoden namen ut niet zo nauw met hun trouw. Veural Zeus had daor een händtie van. As hij op vri-jersvoeten gunk, had e det zo eregeld, det Echo, een nimf, zien vrouwe Hera met haar prööties bezig heult. Toen Hera op een keer vernamp det ze zo bedröögen wörden, ontnamp ze Echo ut gebruuk van haar tonge, zodet zie allenig nog ut läste woord herhalen kon van een vraoge. Echo wörden verliefd op Narcissus mar toen die haar niet mos, kwienen ze van verdriet vut, en wè zo helemaole, det allenig haar stemme nog aoverbleef. En soms, heure wie haar nog, tegen een bosraand of bie zo’n putte, mar wie staot dr dan niet meer bie stille wat dr zich vrogger in die grieze oldheid ammao of-espöld hef. Aover old esprökken, den aomd, beleid veur vri-jwillige olderen of olde vri-jwilligers, dut dr nie toe. Wie begunnen wat te laete, want det kamerlid was dr nog niet. Gien wonder, politici loopt wei-s vaker een endtie achter de feiten an, wie mut mar rekkenen; det was ut Haags ketiertie. Det kamerlid, deud mie te negatief aover de jonge vri-jwilligers. Eerst vinne wie det de vrouwen met mut wärken, en as ze dan daordeur nao ’t wärk, samen met hun kearl veur de huusholding opdreaien mut, is ut dan zo’n wonder det dr veur beiden minder tied veur wat aans aoverblif? En wat gebeurt toch nog altied een hoop bie de sportclubs en zo, umme is een ziedstraote te numen. En, den geboortegolf van net nao een oorlog, det is toch ok niks umme oe benauwd aover te maken, det gif juust een bult hoppe. As, zo as ze zelf met ciefers anteunen, onder de olderen zovölle vri-jwilligers zit, dan komt dr aover een paar jaor toch bulten bie. En wat mie ok een bult hoppe gaf; det zo’n vrouwmeanse van 100 jaor nog zo fris met oze burgervader veur een dag kan kommen; dan hè-k nog een mooi steugie veur de boeg.
Dalfsen’s Plat: Belasting
Artikel delen:


