Nieuwleusen –  Westeinde achter nummer 7, oude begraafplaats gesticht in 1829 en definitief gesloten in 1943. De begraafplaats is aangelegd onder op een veld achter het voormalig huis van de burgemeester, nu met verdiepte paden en hoog opgaande bomen. De wijze van begraven is duidelijk verdeeld in klassen, wordt omschreven als 1e, 2e en 3e klasse en algemene graven.

Sommigen gegroepeerd met duidelijk herkenbare hardstenen zerken, anderen als familiegraf bij elkaar, maar ook langs het pad met slechts stenen naampaaltjes als herinnering aan de persoon die er begraven liggen. Over het algemeen is het erg somber aangelegd en van de laatste jaren kon ik weinig graven meer vinden, mogelijk zijn die al geruimd omdat een groot deel vrij is van grafzerken of stenen.

Aan de achterzijde is een enkel een een dubbel gietijzeren toegangshek, waar vrijwel geen onderhoud meer aan wordt gepleegd.Maar een sierlijk hek met twee pijlers in de vorm van zuilen met twee vleugels, spijlen voorzien van Franse lelies.
Ook aan een begraafhek op het kerkhof zelf neemt de roest de bovenhand.
Toch zal het voor de inwoners van Nieuwleusen van belang zijn, veel herkenbare namen in dit gebied als Schiphorst, Massier en Nijboer komen we daar tegen.

Volgens de beschrijving is deze begraafplaats uit de 19e eeuw van cultuurhistorische waarde als herinnering aan de overleden inwoners van Nieuwleusen. De hoofdopzet, de hardstenen grafzerken in samenhang met de groene haag en de bodem van mos onder forse opgaande bomen geeft een bijzonder karakter. Blijkbaar zijn dit soort kleinschalige graven een bijzonderheid.

WvdV