Op 8 januari van dit jaar vertrok Dalfsenaar Roel Mulder om in Zweden een avontuur tegemoet te gaan. Zijn jongensdroom is om te leren hoe je een camping moet runnen. Met die gedachte is hij vorig jaar rond gaan reizen in zijn droomland Zweden om een geschikte plek te vinden.
Na diverse campings bezocht te hebben komt Roel terecht bij Alevi Camping in het Zweedse Stöllet. De camping wordt gerund door Meine en Willy Schreiber welke uit Nederland komen, maar nu hier in Zweden wonen. De camping ligt aan een rivier en in een gebied waar wolven, elanden en beren in het bos rond lopen. Je rijdt hier een uur rond door de bossen zonder iemand tegen te komen, ofwel ruimte en natuur zoals we dat in Nederland niet kennen. Het contact loopt goed en beide partijen zien een dergelijk avontuur wel zitten. Maar dan?
Roel is conducteur bij de NS en in zijn vrije tijd geeft hij leiding bij Scouting Dalfsen. Een jaar weg gaan moet wel goed voorbereid worden. Gelukkig wou de NS hier aan mee werken en kreeg Roel “1 jaar vrij” met terugkom garantie. Dit was voor hem een belangrijke motivatie om het plan doorgang te geven. Nog voor Roel weg ging kon hij zijn BOA-diploma verlengen, 1 van de voorwaarden van NS. Hiermee ben je er nog niet, om voor een langere periode in het buitenland te verblijven moet je officieel ingeschreven staan in Zweden. Ofwel, veel papierwerk, maar waar een wil is, is een weg aldus het gezegde. Hij neemt afscheid bij het werk, bij Scouting en….op de valreep bij zijn vriendin, want voordat Roel uit Nederland vertrok kwam hij zijn ware liefde tegen, maar de plannen waren al gemaakt…
In januari komt Roel dus aan op de camping in Zweden. Roel mag bij de eigenaren in huis wonen tijdens zijn verblijf. Hij wil alles weten over het runnen van een camping, van receptie tot onderhoud en van keuken tot activiteiten organiseren. In de winterperiode is het rustig, dus helpt Roel eerst bij Janke Nobel, ook een Nederlander. Zij heeft een Huskeykennel en hiermee kunnen toeristen slede rijden. Na een tijdje hier te hebben geholpen gaat Roel daadwerkelijk aan de slag op de camping. De camping moet klaar gemaakt worden voor de gasten. Op de camping zijn ook een aantal stuga’s (vakantiewoningen in het Zweeds). Deze worden gereed gemaakt en de camping moet er natuurlijk goed uitzien.
Dan begint het echte werk. De eerste gasten komen en voordat je het weet zit je in het hoogseizoen. Roel is druk bezig met klanten ontvangen, onderhoud van gebouw en grasvelden, activiteiten organiseren, klanten wegbrengen voor de kano afzaktocht, de keuken, storingen verhelpen, schoonmaken van de stuga’s en toiletgebouw, klanten de weg wijzen in de omgeving, telefoon aannemen en ga zo maar door. In de weken van het hoogseizoen is het van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan de bak. Slapen en weer door met de volgende dag. Het leuke van een camping beheren is dat je echt alles ziet, maar je bent er ook druk mee!
In de 6 topweken is er weinig contact met het thuisfront. Moe maar voldaan wordt het bed aan het einde van de dag opgezocht. Gelukkig kwamen familie, vriendin en vrienden voor en na het hoogseizoen langs. Daarnaast was er nog veel contact via Skype (en Roel kreeg netjes het DalfsenNet magazine opgestuurd).
Volgende week is het dan zover; Roel komt weer naar Nederland. Ergens in zijn jongensdromen had hij het plan om in Zweden een camping te beginnen. Dat gaat niet meer gebeuren, althans niet in Zweden. Hij heeft deze ervaring voor geen goud willen missen, maar de afstand met familie en vrienden heeft het hem niet makkelijk gemaakt. Toch heeft dit jaar iets gebracht. Een onvergetelijke ervaring over het runnen van een camping, iets welke Roel misschien ooit in Nederland in de praktijk wil gaan brengen.
