Vandage is den goeien kearl jaorig. Wat bin ik toch nog altied wies met den man. Ik binne zelf ok nog al is een rare sunterklaos, en wat is ut dan mooi as oe al die kinderties met zo’n diep geleuvig gezichie en van die straolende eugies ankiekt.

Mar ja, op zien tied is ut geleuf hemao vot, en det mut natuurlijk ok, mar astoeblieft niet te gauw, laot ze toch zo lange meugelijk kind blieven. Zie haolt d’r vaste gien kwaod van aover heur. Daor bi-j toch as olders zelf bie, umme ze ’t verschil tussen sunterklaos en kärst dudelijk te maken. daor bi-j gien meester of juffrouw veur neudig. Mar; opvoeden mut wè. Van lästen op zo’n aomd veur olderen wörden d’r de vraoge esteld of iej as oldere oe wè mochen bemuuien met ut gedrag van jongeluu. Waorumme niet? Zò-k zo zeggen! Mar, pas op dè-j niet à-j luu gangs ziet d’r met een grote bek op of gaot. As iej, zo is mie uut ervaring ebleken, gewoon d’r hean gaot, effen in hun eigen taal een pröatie met ze maakt, laot märken dè-j zelf ok jong ewest bint en ok wei-s deur de veldwachter op ’t mättie eroepen bint, en à-j dan zo langs de neuze weg vraogt of ze eigenlijk wè goed bezig bint, dan mu-j is opletten, wat ze van oe annemt. Inderdaod, det geef ik toe, ’t kan ok aans. Zo as ’t oons van ’t zommer aoverkwamp; dè-j luu aover oe heankriegt. Ikke en de vrouwe fietsen in de Prinsenstraote, toen daor een man, vrouwe en twie wichter zo mar iniens zonder op of umme te kieken op de fietse stappen. Ik konne mien eamenwicht te nauwer nood haolen en wazze haoste met den vremde vrouwe samen aover straote etoeseld. Ik zea allenig mar: “Och uutkieken hoeft tegenswoordig niet meer.” Mien vrouwe deud d’r nog een scheppie baovenop.”Opvoeden ok niet.” Wie fietsen deur, mar op de brugge kwamp den va oos achterop. Waor ovve wie oos met bemuuien, deur zo tegen ze te praoten. Och, ik zea toch niks gien appäts? “Ieje olde zak, iej mut oe stille haolen,” zea de toen. Jao, toen gung ik effen op mien strepen staon. “Zeg det nog is à-j dörft, dan gao-j veerkant aover de bruglönning hean, en det meen ik ok as ervaren judoka.” Hij dreup zomar of. En dan mu-j weten det alles wat ik van judo of wete is, dè-k ut wel is hebbe zien doen. Mar ik binne wè bange det de kinders van den man niet de juuste opvoeding kriegt. Meansen, leert oen kinders toch goed umme gaon in ’t verkeer op straote mar ok in ut verkeer tussen meansen onder mekare, en geef daorin as olderen ut goeie veurbeeld. As iej oe as va in de auto niet in könt haolen en mar voort jakkert en onderdoems zit te kankeren op iene waor as iej achter zit, umme det die zich an de regels hölt, hoe kö-j dan van oen kinders verlangen det ze zich netties gedraegt. Zo, det bin’k kwiet, det lucht op. Noe nog wat fesoenlijks: Vrogger hà-j hier völle bi-jnamen. Zo waren en bint d’r meansen die Sik hiet. Mar iej hadden hier vrogger ok meansen die ze de Geite en de Bok numen. Een geite was vrogger de koe van de ärmen. Die ärmen wussen dan ok ut beste det een geite ni-jsgierig is. Niet veur niks wörden d’r vrogger as d’r iene een bettie ni-jsgierig was dan ok evraogd, hoe is’t, hè-j sikkenvleis egetten?