Veurige wekke waar ik op een schrieverscursus. Daor mos ik, ok d’r noe veur of tegen ware een stukkie schrieven umme de meansen te aovertugen det vuurwärk mut können.

 
De opbouw mos as volgt wean. 1.Stelling 2. Een verhaeltie of anekdote. 3.Argumenten. 4. Tegenargumenten ontzenuwen. 5. Slot of uutsmieter.

 
Ik dache hé, det stukkie kan’k ze hier in Dalfsen ok wè veurschöttelen, hoef ik mooi ok is niks ni-js uut te prakkezeren. Hier dus mien stukkie vuurwärk.

Weet jullie met mekare nog hoe bässens mooi of det vuurwärk een paar jaor terugge met de Damovo was, daor baoven ’t Veerlaand aover de Vechte? Die schitterende kakofonie van klank en kleur? En denk iej nog wei-s an oen donderbussies vrogger, met carbid. Zo’n bussie waor as de deksel binnen insleut, die knallen ut härdste. Vuurwärk is à-j ’t goed gebruukt dan ok zo prachtig mooi. Ik vinne dan ok det de aoverheid d’r zich met de jaorwisseling niet zo völle met mut bemuuien. Iets wat niet mag doet wichter nog altied graag, d’r is wat det anbelangt bie een kleine 60 jaor eléne, toen ik nog zo’n snotpegel ware, niks veraanderd.

Ik wazze toen elf jaor en hadde een heleboel knäpperties in een potloodholder epärst. Ut stumpie potlood d’r muurvaste in en toen hà-k det dink in de klasse onder in de kachel elegd. En jao heur iniens gebeuren d’r waor as ik al op ehopt hadde. Päts, knal, boem vleug det potleudtie met een noodgank deur ut gangpad en knallen tegen ut börd. Is det een petroon? Is det een petroon? Reup de meester heel verschrikt, wat had ik een lol.

 
En zolle wie dan de wichter van teengswoordig zuks mutten onthaolen? Ik wol oe wiezer hebben met mekare. En al die ärme luugies, die d’r daor in China van leaft, wol iej die ut brood uut de mond stoten? En ok hier, wat giet d’r wat in umme staon, bässens goed veur oonze economie toch!

Jao, jao, heur ik oe zeggen, en al die rotzooi dan ’s anderdagens? Nou, härdstikke mooi toch! Wat kö-j oe noe better prakkezeren as det ze in alle straoten den dag met mekare al die rommel die ze zelf emäkt hebt ok samen weer opruumt. Wat een iensgezindheid en saamheurigheid kan daor uutgruuien. Uut-eveagd? Klaor? De buurman ok klaor? Kom t’r in! Een klaore? Wat kö-j oe schoner weansen. En oons milieu dan? Die smerigheid die de lucht in giet? Iej mut oe effen stille haolen, iej bint veurig jaor drie maol met verkansie ewest, waorvan ienmaol met de vliegmesjiene, daor kan ik wè duzend rötties tegen ofstekken. En al die vingers haanden en ogen dan? En die EHBO-posten en operaties in ’t ziekenhuus? Ok mäkkelijk zat! De plietsie hoeft à-j ut vri-j geeft niet meer op straote umme bunnegies en taakstraffen uut te delen en daordeur hebt ze zovölle tied aover det ze op alle schoelen een zee van veurlichting könt geven hoe o-j zuk spul veilig gebruken könt. Zo wördt ut dus hoe langer hoe better met al det vuurwärkgespetter. En besluut ik met dit vuurwärk mien 250ste stukkie det ik veur de kraante eschreven hebbe.