‘t Iene is veurbie ’t aandere kömp. Wat is dr ’t ofgelopen jaor bässens völle gebeurd in oos mooie dörpie. Wie loopt noe mooi op ’t ende an. De läste dagen van’t jaor, hè-j nog wat goed temaken daor? Moch det zo wean, stel ’t dan niet uut, kom zo op ’t ende töt een goed besluut. Dreai niet meer steeds mar hean um d’hiete bri-j, een schone lei, det heurt bie ni-j.
Buten ’t dörp ten zuden van de Vechte, is ok een hoop grond verzet. ’t Liekt heel mooi te wörden, veural die hoge bulten bie de Marshoek. Daor wilt ze de Marshoeker dunen van maken, een soort van strandmeer kömp dr ok nog bie, ’t zal mi-j is veni-jen. In ’t dörp verwondert mie altied, en niet allenig mi-j ok nog altied wat. Zo hier en daor stekt zo mar een ende of een lusse kabel naor baoven. Wat zollen ze daor met willen? Camera’s misschien, umme de boel in de gaten te haolen? Ofwachten mar.En noe is’t:
Öliebollen bakken.
Moe hef’t weer, groot schik,
de iezeren pot op ’t vuur.
De ölie dr in-emikt,
Det mut toch op dit uur?
Zie stiet in ’t bakhuus,
’t vuur det braandt heel fel,
moe kent haar kunsies wel.
De ölie sputtert kwaod,
As dr weer wat kluties deeg ingaot.
Kiek, dr komt kössies an,
Moe keert ze noe en dan.
Een ienen klein een aanderen groot
Met völle krenten, sapperloot.
De öliebollen bint noe klaor,
Wat pieken punten hier en daor,
Mar daorumme zegge wie dan ok.
’t Bint öliefoesters van een beste kok.
Ien dink bin’k bärre gelukkig met, en det is de geluk niet te koop is. Een gewoon meanse kan ’t ok kriegen. Daorumme:
Zovölle starren as dr an de lucht staot,
Zovölle blagies as de boom verlaot
Zovölle druppels as dr in een emmer gaot;
Zovölle goeie wensen, wens ik an mien maot.
En iederiene die mien stukkies least,
Die is mien maot, altied ewest.


