Ik kuiere, as de piene in mien rugge ut toelöt, nog wei-s graag effen naor de brugge. Daor op ’t plein net baoven de kaai stiet een bänkie. As ’t een bettie weer is zit daor meestentieds wè wat volk. Zo ok köttens weer. Ik zage een man en een vrouwe, misschien wel een echtpaar, mar wie zal det zeggen tegenswoordig?
Vrogger trouwen ze eerst en gungen dan pas samen wonen, noe hebt ze det umme edreaid. Mar umme op det paar terugge te kommen, zie vreugen de weg naor Madrid, zie wollen de nachtwacht is bekieken. Gait stiet op en met brede gebaren, iej kent det wel van um, leg e de weg uut. Mar wat dut den smiesterd? Hij stuurt ze langs ut station richting Heino. Wie haelt met mekare de scholders op, mar wilt dr oos ok niet met bemuuien. As det paar de brugge aover is nemme wie Gait onderhaanden, hoe kö-j det noe toch doen? Iej sturen ze käts de verkeerde kaante op. Nou, wat wi-j dan? Wie zit hier toch op ’t leugenbänkie, dan kan’k ze toch de waorheid niet vertellen? Tillefoongesprekken. Peter is taxichauffeur, hij hef net een vrächie of-eleaverd. Hij belt naor kantoor, of die nog wat veur um weet; ik zitte noe in Emmen. Oh, bi-j an ’t apies kieken? Nee heur, det doe-k sträks weer à-k bie jullie op kantoor binne. Zelf bel ik een oale kennis op, jao al een helen aolden kennis heur, niet det ik um al zovölle jaoren kenne, mar wè det e al een mooi endtie in de tachtig is. Gefilliciteerd met oen verjaordag heur. En hoe is ’t met oe? Nog goed gezond? Och jao, ik mage niet klaegen, mar ik denke wè, dè-k zo op mien leaftied de meeste earappel ondertussen egetten hebbe. Mar, waor as ik met zitte zeg e; det is met staon, det kan-k zo slecht meer lien, een bettie voort kösteren, en op ’t fietsie, det wil nog wè, mar det verrekte staon as ze oe onderweggens an de praot haolt, daor zit ik echt met. Nou, ik kan met um met vulen. En noe ‘k ut toch aover zitten hebbe: Had ik mie daor toch al hemao op verspikt, ik zage ut gewoon veur mie, miezelf daor te zitten in die VIP-lounge, ik zate mie gewoon te verknötteren, wat zol mie det een kick gemen. Aover is’t, in ienmao verbi-j. Weg, det läkkere gevuul.En det deur ien zo’n onneuzel stukkie in disse kraante. Gien Dalfsenaren naor de Arena. Wat zoiets in een meanse teweage kan brengen, det is met gien penne te beschrieven, daorumme doe-k ut dan ok mar met ut toetsenbörd van mien computer. Weet iej wat trouwens aover een posie wè mooi is, iej hoeft temee gien lid meer te wean van de gemeenteraod umme wetholder te wörden. Kom iej misschien ok nog is in anmärking. En….die cursus; “Naor een goed gewicht”, die slao-k aover, à bin-k dan ok wè wat an de zwaore kaante. Stel oe veur; ik lusse toch völle liever zo’n läkker kräbbegie, waor as oe bie ’t ofkloeven,’t vet van langs de kinne löp as zo’n dreug biefstukkie! En gien spekläppie meer. Nee heur, mi-j niet ezien. Ik dank oe de koekoek. En daoraover vollende wekke meer.