Det heb ik oe veurige wekke belaofd. Ik dank oe de koekoek; de duvel mag oe haelen as ut niet waor is. De koekoek was bie oonze värre veurolden, de Germanen, de vogel die an Donar ewijd was. Later onder invloed van de Christendommelijkheid met nog een hoop bi-jgeleuf, an de duvel zelf ewijd, of zelfs letterlijk de duvel.
In de zeumtiende eeuw zeaden ze nog: “Loop naor de koekoek”, as ze de duvel bedoelen.( Sloet, De Dieren in het Germ. Volksgeloof) en Grimm de beroemde spreukiesverteller zeg ok in ien van zien verhaelties : “Hol’s der Kuckuck.” Zo zie-j mar weer; ut is niet alles koekoek iene zang. Dus… zea vader Cats; niet te lange op ’t zelde deuntie voortzingen zoas de koekoek dut, die dr mar iene kent.
Toch blieft sommigen mar voort beduren op ‘t ien en zelde stramien. Mu-j sommigen heuren emmeren aover Willem Alexamder en Maxima, en dan veural aover Maxipa. En die man zelf hölt zich nota bene wieselijk op ofstand. Hei wei-s eprobeerd in zien schoenen te gaon staon? Stel oe is veur; oen eigen dochter! Iej hebt een alderbässens lief wichie, iej bint dr zo raozend gek met. En dan; op de mooiste dag van haar leaven maag iej dr niet bie wean! Zo-j det niet bässend beroerd vinden? Zo-j niet haoste uut oen vel springen? Ikke wè! Inderdaod, wat daor indertied in Argentienië gebeurd is, det is niet niks, wi-k ok beslist niet goed praoten. Umme die ärme moe’s daor te helpen, wi-k mie nog ut vuur veur uut de sloffen lopen. Ik geleuve ok beslist die commissie van onderzuuk met Baud an ’t heufd, wè. Mar Maxima? Kan die dr iene moer an doen? Mag die haar va niet meer eren? Zie lig daor zaoterdag samen met haar Alexander op de knienen in de kärke, dach iej det God die beiden dan een zegen ontholden zol? Ik wol oe wiezer hebben. Zo’n God heb ik teminste niet. Haar va is dr niet bie, kan’t misschien ärgens op ofstand veur de tillevisie volgen, ik hoppe det ok die van härten met bidt umme die zegen, want die zölt ze, met zovölle betweters in oons laand, heel härd neudig hebben. Wi-j bint ammao van die hele brave lugies, wi-j hebt zelf nog nooit iene vliege kwaod edaon? En die luu die daor à kraanten aover vol eschreven hebt, zol ut soms können det die avengunstig bint umme det hun eigen dochter niet uut eköözen is? En noe zà-k opholden dit wiesie te zingen, aans gao ik ok nog op de koekoek lieken. Nee ik zal noe nog effen serieus wörden. Oepoe Teusink hef ut vrogger zelf verteld. Van den vent die aorig wat egetten had. Toen e daornao ’s middes in de kärke zat, zat um det daonig dwärs. Onderweg naor huus leut e dr dan ok in de körtste keren een besten vliegen, “een eersten verlössing”, zea de härdop bie zichzelf, det lucht op! Effen later nog iene, “zo det is dan de twiede verlössing”. Nog een paar honderd meter wieder, beurt e zelfs zien poot dr bie op, umme wat meer kracht bie te können zetten. Toen keek e achterumme en zit vlak achter um dr nog iene lopen.”Loop iej à lange achter mie? Oh jao, à van de eerste verlössing of an! “