LEMELERVELD – Schriever.
Ik lase un stukkie oaver Schriever. Ik bin zelf un Schriever, dus ik weete hoe det is. Ooit heb ik in het weekeluks blad in mien durp de Lemelervelder un tietie schreem. Det waan algemeen onderwerpen en het was eens in de twee wekken. Soms voel ie de druk um op tied oen stukkie in te stuurn. Mangs haj ok wel meujte um weer iets te verzinnen um oaver te schriem. Mar net in die tiet wun Theo van Gogh vermoord en toe dach ik nog: kiek waj ok zegt of anderszins in de media doet, ie wurter metiene op afferekent. Ik heb ok weliens reacties had op mien stukkies in de Lemelervelder en det was dan tegen de redactie. En ik dach nog: zeg det dan teegn mie zelf en de redactie gaf mie toen de raod um een cursus te nem um te leern hoe offie iets op mun schriem. Mar ik hiet a schriever en dan gao ik doar gin cursus veur nem. As mensen in mien durp zich daor an gaot stoorn, dan heult ut daormee op.
Ik schrieve veur min plezier en as mien kinder int durp te heurn kriegt: hef oe va det eschreem? Det giet mie te verre. Det letste is nooit gebeurt, mar stel det et kan gebeurn dan isut al te late. Dus um det te veurkommen bin ik er toen mee stopt. Noe kan ik bie Dalfsernet nog us wat schriem en dan mag de mensen bie diue redactie gaon klaagn.

Ton Schrijver