Maondagaomd bint ze as gemeente en inwoners bi-j “De Zeuven Deugden”, gangs ewest aover de weagen en straoten in Dalfsen, hier maa-j zo zächies rien en daor zo zächies.
Inspraok nuumt ze det. Ik konne dr zelf niet bie wean, ik hadde à wat aans in mien agenda staon, mut ze zuk soort van dingen mar niet in de vekansie haolen. Mar ik wille dr nog wè wat aover kwiet. Ik hadde al eleazen det ze ok hier en daor verkeersremmende maotregelen wilt nemmen.. Härdstikke goed, ik haole ok van een bulte veiligheid veur oalde meansen en kleine kinders en winkelende moe’s. Mar laot ze dr dan toch astoeblieft slingerties en en vluchtheuvelties van maeken en niet van die rotdrempels, die hebbe wie à genogt op de Rondweg-Koestege, ok wel achtheuvelenweg enuumd en an de Rutenbergstraote en de Leemculeweg, oh wat doet die rotdingen zeer an de rugge à-j dr aoverhean riedt, meansen achter mie toet dan wei-s, zo van man schiet toch is op as ik daor zo’n bettie stapvoets aoverhean riede. Nee, zoas an de Ruigedoornstraote, det bevalt mie völle better. Wat trouwens ok een meugelijkheid is veur die kinderrieke woonwieken. An ’t begin een grote parkeergarage bouwen, onder of baovengronds, det is mi-j um ‘t eamen, dan könt ze haoste hemao autovri-j wörden. Dan könt de kinders weer naobanen met ’t knikkeren, weer zweptollen en hoepelen of gewoon een bällegie trappen op straote, net azze wi-j vrogger. Veural veur nog te bouwen wieken liekt mi-j det een pracht oplössing, eerst iene grote kelder en daor baovenop de huzen zetten. Zo hier en daor een träppie naor baoven. Det bettie parkeergeld hebt al die twieverdieners vaste wel aover veur ’t geluk van hun kinders. En dan nog wat, niet det ik daor zelf zo’n last van hebbe, zo wied loop ik toch niet meer. Mar, ik heure de läste tied klachten aover de paden in die mooie bossen van Gerner, die mut veur wandelaars haoste niet meer te belopen wean, hemao kepot as die ereden bint deur de peerde. Zunde en jämmer toch, want ut is daor zo bässens mooi. Niet det die peerden zelf daor wat an doen könt heur, net zomin as die honden in de gezons, die wördt ok mar estuurd, of e-mend bedoel ik, mar det volk det dr op zit, hebt die soms niet genogt benul? Zea dr iene tegen mie. Ik kan dr niks an doen mar ik vraoge mie wel of of dr echt gien aandere meugelijkheden veur die luu bint. En mien uutsmieter veur disse wekke?
Veurjaor
Ken iej det klökkie
As sneeuw zo blank?
In zilver ehuld,
vervult
’t eerste bluumpie
in ’t lentefeest,
oen hart
en oen geest,
met bli-jschop.
’t Vertelt oons,
de zommer
kömp weer
en as die dr is
leg ’t klökkie
zien heufie
weer neer,
’t veurjaor is op.