Ut sprekwoord luudt: “Een Härdenbärger hef een vel veur de kop as een olifant veur de knienen, Ik hebbe ut idee det ze dr hier in Dalfsen aans ok wè wat van könt.

Ik bin in de krokusvekansie in Zevenhuizen ewest. Umslieks gao-j dan an ‘t värgelieken met Dalfsen, völle kleiner, mar een gebouw det de historische kring daor hef, umme alles wat ze in de loop van tien jaor bie mekare esprokkelt hebt, uut te stallen. Umme de vingers bie of te likken. En kiekt is naor de Palthehof in Nieuwleusen. Mar hier niks heur, hier hef Ab wat op de wippe liggen, daor zit bie Rieksie fotoboeken achter ‘t lukie, den hef de boel aover genealogie thuus liggen en gaot zo mar deur. Disse maond mu-w mar weer is Pniël ofhuren umme de meansen toch wat te laoten zien. Det gemeentebestuur van Dalfsen hef nog nooit een gebouw veur oons. Zie bint schienbaar zo eigenwies, det à-j ze aover de bruglönning kiepert, dè-j dan niet mut proberen ze op te vissen bie de stuwe in Beze, nee, zie drieft geheid tegen de stroom op naor Vilsteren. Ut wördt toch toeverdan tied det ze burgerwies wördt in plase van eigenwies. Umsglieks bint ze hier ok wei-s wies gangs, zie bint niet altied krange. Noe reageert ze ok weer heel wies op de kreet: “Meer blauw op straote”. Kiek mai-s, bie det stukkie Pastoriestraote, daor staot de blauwe strepen dr an te kommen heur. Dus weer een bettie meer kaans op een bunnegie, mooi toch! Heurt jullie ok nog ieder keer det gemekker aover det alles met die euro duurder ewörden is. Valt best met heur, ik kriege teminste aover ’t eerste kwartaal van dit jaor zo à mar zes euro terugge van de weagenbelasting. Nou dan! En dan de zörge. Meer op ofstand. Veural in de wekkedreai, mudde wie naor de dokterspost in Zwolle; tekört an dokters. Nou ik geve oe op een blank briefie, daor wördt härd an ewärkt heur. In de krokusvekansie bin-k ok naor Leiden ewest. Niet det det in last was heur! Integendeel, daor wörden tien kärsvärse dokters beëdigd en kregen daornao hun bul, en zoiets gebeurt haoste iedere maond. As dr noe mar genogt stageplasen veur die jongeluu bint, want deur die bezunigingen van de läste jaoren is ut daor treurig met esteld. Een mooi gezichte was ok toen die luu hun handtekening op de mure van ut “Zweetkaemertie” zetten. Ik kennen det zweetkaemertie allenig uut de “Camera Obscura”, mar noe hè-k ut is echt ezien. Ok de handtekening van oonze koninginne en van de kroonprins staot daor op de mure. Iej ziet deur baomenstaonde veurvallen wè det ik ok op politiek gebied goed wete wat aanderen fout doet, wat det angiet zol ik zelf wel een peti-je op können richten. Henk fortuin of zoiets. Ik doe ’t niet, ik wil tied aoverhaolen veur al die mooie dingen, en die bint dr bie de bussies, ’t leaven is echt niet allenig mar ellende. Hele fienzinnige dingen heur iej soms. Van iene die-w goed kennen, lag de moe, die-w ok goed kennen, op stärven. Mar ok toen was ze nog heel goed bie de tied, en zoas haar hele leaven boordevol humor. Zie zea tegen de wichter, die nog proberen läste woorden te kriegen: “Schei noe mar uut te lullen, wie praot sträks baomen wè wieder. Mooi toch, à-j zo ofscheid van zo’n moe nemmen könt.