Ik twiefele dr zelf aover, lig ut noe an mien verstaand of an det van al die aandere luu. Köttens bin’k een maol op zaoterdagmönnen naor Sportpark Gerner egaon.
Ut is al heel lange eleen det mien kinders daor spöllen, en ok ikke zelf heb daor wei-s een bällegie etrapt, met de buurtcompetities. Mar noe hè-k is van die jonge deernties zien spöllen. E6 van ASC tegen jochies Vesos E3 uut Hellendoorn. Nou, die wichter hebt de beide bienen niet in iene piepe heur. Sjonge, wat is det genieten, ik kanne mie eigenlijk niet veurstellen det dr mar zo weinig meansen bie staot te kieken, dit is toch völle mooier as een wedstried van Ajax tegen Feyenoord waor as ik wete niet hoevölle luu naor kiekt. Disse luu verdient dr gien cent met, en mu-j ze is zien spöllen, die Irissen en Ellens zie trappen de balle vut as of ’t zo niks was, en mos iej det keepstertie is zien, met wat veur een värve die zich veur de balle smeet, een lust veur ’t oge.
Jämmer det mien rugge ut niet toeleut de hele wedstried uut te staon, mar genötten jao, det hè-k met volle teugen. Ien van die wichter was peslot ok zo’n bettien een kleindochter van mie, en dan mu-j ze toch zo of en toe ok wat steunen, of niet dan. Waor as mien verstaand ok haoste bie stille gunk staon was toen ‘k köttens bie een begrafenisse in een klein plasie in Drente waere. Echt waor, ik wusse niet det det ok nog bestund; “Eerbied veur een dode.”Alle wandelaars, fietsers en automobilisten stoppen netties tötdet de hele stoet veurbie was. Heel wat aans as hier, hier bint ze zo onbenullig, jaagt ze dr zo mar glad veurbie of soms zelfs dwärs deur hean. Onbenullig, zie bint hun benul kwiet. Benul: Det woord kömp van ut middeleeuwse belul. In een vässie uut die tied stiet: “Tu habes nullem belullem.” Lullen stund toen veur praoten. Nullem, niks dus. Hij pröt, lult dus onwies. Of zoas ze noe nog zegt: “Hij lult uut de nekke.”Dus as ik zu-k gedrag onbenullig nume, dan wi-k daor dus gewoon met zengen det die luu eigenlijk te stom bint um veur de duvel te daansen.
Een goed verstaonder hef mar een half woord neudig. Mönnen begint de lente à weer, en dan nog een dag of wat dan is ut 1 april. Ut jaor1572; Op ien april verleur Alva zien bril op ienentwintig mei zien huus dr bi’j. Inname van Den Briel en Enkhuizen. Zie zegt dè-j daorumme op 1 april meansen veur ’t läppie maagt haolen, laot oe niks wies maken, ok in de vrogge middeleeuwen deunen ze det al, zelfs in Rusland, Roemenië, België, Frankrijk en Duitsland. In Frankrijk had Lodewijk de XIVde zelfs een hofnar ter dood veroordeeld en naor ut schavot laoten brengen. Hij kreeg een blinddoek veur en wörden toen met de nekke op de raand elegd, en hij wus van de Prins gien kwaod. De beul zweaien echter niet met de biele mar met een worst. Een luguber gräppie dus. Mar de nar bleef roerloos lingen. De koning schruk, hij was à bange det zien nar van schrik een härtverlamming ekregen had, mar niks heur, den hofnar had wè degelijk benul, iniens sprunk e op en reup oerend härd 1 april. Dus luu, ik waarschouwe oe noe al vaste, trap dr niet in.


