Dalfsen’s Plat: Vervoer, vrogger en noe

Dalfsen’s Plat: Vervoer, vrogger en noe

Tegenswoordig heur iej nog al is mopperen aover de trein, hij ridt niet op tied, of hij blif äns halverweggens staon. Mar vrogger was ’t ok wat heur. Vrogger hadden ze eerste twiede en därde klas wagens.

 

Die eerste lokemotieven waren ok nog niet zo stärk en as ze dan ok nog, zoas in sommige streken noe ienmaol mut, wat teengen de heugte in mossen, dan gunk ut zo: De eersteklassers mochen bliemen zitten, de twiedeklassers mochen metlopen en de därdeklassers mossen helpen andrukken. Ien van die eersteklassers veurin de trein had net op det stuk last van hoog water. Gaf niks, hij stappen gewoon effen uut, zöchen een mooie boom uut, en stappen daornao gewoon achteran weer in. Dienemeuie wol ok met de trein met. An ’t loket bestellen ze een därdeklas retoertie. Waorhean vreug de kaetiesverkoper, nou, naor hier terugge toch zekers. Vrogger was toch een mooie tied, toen hadde wie hier nog kannibalen. Bie ien van de slagers stund een kaetie in de etalage det alle vleis dè-j daor zagen van boeren uut ut eingen dörp was. In die tied wollen ze ok al net as noe graag de kool en de geite spaoren. Noe was d’r toentertied een boer achter in Hessum die een wolf, een geite en een maande kool naor de märkt wol brengen, hij mos met zien beutie de Vechte aover, mar det beutie was zo klein det ut buten umzelf allenig mar ien van drieën met kon nemmen. Goeie raod was duur. Mar hij kwamp d’r uut heur. Eerste brengt e de geite aover, de wolf lust toch gien kool. De twiede maol giet e aover met de wolf en nemt de geite weer mee trugge. Dan de maande kool naor d’aoverkaante en giet dan weer trugge umme töt slot de geite op te haelen. Een vernemstig kereltie nuumt ze zuks. Waor as ik umme 4 en 5 mei ok weer zo bässend aover hebbe heuren nöölen is dedde wi-j d’r de Duutsers bi-j uut mut neugen. Ik begriepe daor hemao niks van.Wi-j gedenkt hier oonze dierbaren en viert hier feest dè-w van det naziegedoe verlöst bint, en alleman den det echt van härten met oons wil vieren en gedenken is toch zekers welkom, of ut noe een Duutser een Canadees een Japanner of een Rus is, mar iej hoeft toch ok niet nog is een soortement van knieval te maeken of ze astoblieft is kommen wilt? An de Moezel kiest ze alle jaor in iedere plase een Wienkoninginne. Vrogger keuzen ze hier in Aoveriessel een Pinksterbruid. Ut mooiste meisie van ut dörp wörden uutverköözen, zie wörden versierd met kraansen van pinksterbloemen, de deure van haar huus wörden umkranst met kamperfoelie en rozen. Alle meisies deuden dan ok merakels hun beste umme uut-eköözen te wörden. De moe’s waren dan ok beretrots. Zie zat as een echte koninginne veuran in de kärke. Mar jämmer, ut bint stärke bienen die de weelde draangen könt. De Moe’s en de dochters wörden völs te trots, verwaand en uut de heugte. Daorumme hebt ze ut in de middeleeuwen mar weer of-eschaft en hebt ze de eerste communikänties d’r veur in de plase enömmen, en noe gaot die nog hier en daor, al daansend deur ut dörp, in optocht as Pinksterbruidties naor de kärke. Zuk jong goed is niet gauw greuts, is nog de onschuld zelvers.

Artikel delen: