‘kwas an de Valkweg in Lemeveld en zag daor een thuussie staon, die zie’j niet zo vake meer, mar biezonder det ze dissen nog loat staon. ‘K’eb de eigenaar esprökken en die willm nog weer opknappn, ook de boerderieje hef hie binn helemaol in olde stijl. Mooi det der méénsen bint die dit in stand hold. An de binnkaante van “thuussie was nie veulle van over, maar goed te herstelln.
T huusssie was vrogger wat noe een wc is, ‘t was meesta ’n klein stien of höltn hökkie van um en noabie ’n meter bie ‘n meter, met een deure er veur, die’j an de binnenkaante met een krabbe of een höökie of konn sluutn. In ’thuussie was zo’n 60 centimeter uut de achterkaante’n muurtie emetseld töt zitheugte. An de zied- en achterkaante wönn op dezelde heugte een latte teeng de kaante espiekerd of ok een muurtie emetseld en doar kwamp de brille op te lingn. Zo’n brille was niks aans as n höltn bred met ’n rond gat der in. Toch zat det nog nie zo slech. Niet veur niks det ze zèèjn; Hoev-iej nie, dan rus-iej toch”. De böödm onder de brille leup schief noa achtern weg, noa ‘n in de gond uutgegrääm gat,of een aeltenkelder det ’n paar keer ‘sjoars löög eschept wönn.
De mest wönn op ’t laand of op de moestuun ebrach.In de veur of ziedkaante van ’t huussie was meestal ’n veerkaant gat uut e zäägd en in de deure een hättie. Det dienn veur lich en luch, al was det meestieds noa veloop van joarn niet mear neudig, umdet der in alle kaantn volop noadn en de onderkaante meestieds al innekört was vanwege rotterieje. Zo’n huussie kon dan ok bes as uutkiekpos dienn.
Bie de zommerdag köj der bes zittn, mar bie de winterdag heul ie ’t kot, of deuj oe grote bösschop gewoon achter de bieste, bòòm de gruppe, want doar was ’t joa zo läkke warm. Aj bie vöstig weer ’t huussie toch gebruukn, bevreur de hoop väke al op de schune böödm en dan mos det ’n päär keer in de wekke met de schuppe lössestöökn wönn. ‘Soms stund ’t hölten huussie väke ‘n ende van de boerderieje of, later wönn ze van stienn emäk en teengn de boerderieje of ’t huus an ezet, meesta op de aaltnkelder of bearputte.
Tolletpapier of closetpapier kenn wie vrogger nie, een fussie heuj uut de bärg of met ‘n vossn gröss gunk ok bes. Wattewegns zorgn de vrouwe wel veur papier, meestal een kraante in stukkies escheurd, mag dan moch iej mar één stukkie per keer gebruk’n, anders raakn de boel verstopt.
Zo’n vriejstoand hussie was vrogger nog wel es anleiding um ’n gräppie uut te hääln. De deure ’s-oamps dichte spiekrn, zodet
’s-mäns niemand de deure löss kan kriengn, juust als de nood ’t hoogst is. Of de krabbe an de binnkaante der op doenn, en ieder mär wachen töt…..
In läter joarn werd ’t hussie binn ebouwd en mäkn de brille pläätse veur een closetpot, eerst een droogclostet, met een emmer water er nööst, läter met waterspoeling.
Het beste uut de mëënse speult ze mär zo met water weg, was een gezegde.
Det was uut die goeie oale tied.
WvdV
