DALFSEN – In de column van de Historische Kring Dalfsen (HKD.) deze keer een verhaal met een enigszins andere inhoud en ook niet direct betrekking hebbend op de historie. Maar door tussenkomst van een vrijwilliger van de HKD. kwam deze vereniging toch op een bijzondere en positieve manier in het nieuws. Onderstaand de bijdrage van de persoon die dit heeft meegemaakt.
Onlangs gingen we naar mijn broer en schoonzus in Duivendrecht. We gingen met de auto, omdat we ook nog in Haarlem moesten zijn om een servies op te halen. De heenreis verliep zeer voorspoedig en we genoten van een heerlijke lunch bij mijn broer, want hij kan erg goed koken en hij had voor ons roti gemaakt en als toetje een heerlijke bavarois.
We wilden voor de file weer terug, maar dat lukte niet, want gezelligheid kent geen tijd en het was ook nog eens extra druk door regen en een kapotte vrachtwagen. Op een gegeven moment kreeg ik hoge nood, dus voorbij Amersfoort maakten wij een sanitaire stop bij een Shell pomp.
Tot zover geen probleem zult u denken. We kwamen thuis en al direct ging de telefoon .De vrouw van Herman Nijboer belde en vroeg of ik mijn portemonnee kwijt was. Ik keek in mijn tas en zag toen pas dat hij weg was.
Jeetje, mijn pinpas, rijbewijs en andere pasjes plus ongeveer 60 euro kwijt.
Maar hoe wist zij dat?
Zij was gebeld door de mensen van de betreffende benzinepomp en die hadden de gegevens van mijn naam en Gemeente Dalfsen gevonden op mijn rijbewijs. Toen zijn ze gaan goochelen op mijn naam en op Dalfsen en vonden bij de Historische Kring Dalfsen mijn naam, geen telefoonnummer. Gelukkig voor mij, stond Herman Nijboer wel met telefoonnummer genoemd en kende mevrouw Nijboer mij ook wel.
Ik kreeg van haar het telefoonnummer van de pompbediende en de volgende dag dus terug naar de betreffende benzinepomp met het vindersloon in de tas.
Wat een geluk dat er nog veel eerlijke mensen zijn op de wereld en…..
Leve de automatisering,
Lang leve de Historische Kring Dalfsen.

Agnes de Bruijn-Willemsen