HOONHORST – Hoonhorst op uitnodiging van het Anjerpunt op stap met de Vechtzomp. Opnieuw kregen Hoonhorsters de mogelijkheid aangeboden van het Anjerpunt / Noabercafé een middag mee te varen met de Vechtzomp. De eerste keer was snel volgeboekt, daarom nu deze 2e kans die goed werd gebruikt.
Voor vertrek naar Dalfsen werden we uitgenodigd bij Kappers voor koffie en appeltaart, gebakken door de Parabool te Raalte.
Om 15.00 uur namen de deelnemers plaats in de zomp, welkom geheten door het schippers-echtpaar Jan en Diny Laarman, met assistentie van Cor Klein Koerkamp en deze keer ging het richting Vilsteren. Onderweg probeerde Diny zoveel als mogelijk was (ondanks de zware regen) iets te vertellen over de Vecht en de het ontstaan van de Vechtzomp. Na dat de brug gepasseerd was werd de mast gehesen.
Dalfsen achterlatend in een steeds grijzere en dreigende lucht, maar volgens de berichten zou het droog blijven. Maar niets was minder waar, al snel kwamen de paraplu’s uit te stuurhut tevoorschijn, want vrijwel niemand had op regen gerekend. Dit mocht de pret echter niet drukken.
De vaartocht vorderde, alleen uitzicht werd ons belemmerd door de stortregen en de hoge maïsvelden. We kwamen voorbij het pontje en een de overzijde de voormalige vuilnisbelt van Dalfsen. Rechts de locatie van de Hessumse schipper die hier eeuwenlang bewoners met een sloep naar de overkant van de soms gevaarlijke Vecht bracht. Dieke Pierik was de laatste die de overtocht met mensen uit de buurt maakte. Voor dit verhaal kijk dan op Dalfsennet, vul op “zoeken” “Dieke Pierik en de Hessumse schipper”. Nu is van de locatie niets meer te zien.
Wat wel opvallend is dat door het vele hoge water van de afgelopen maanden heel veel kades zijn weggespoeld. Maar ook nu regende het hard, soms wel hééél hééél hard en bleef het zelfs niet droog onderin de boot. Doch dit mocht de pret niet drukken, ondanks de stortregen werd er volop gezongen. De stemming zat er goed in.
Ongemerkt kwamen we na 3 kwartier varen op het punt de boot te keren en met de stuurmanskunst van Jan ging dit voortreffelijk. Op de Vecht kwamen we al weer tegenliggers tegemoet, die richting Vilsteren vaarden. Na een poosje kwam Dalfsen ( bijna droog) weer in zicht en natuurlijk mag het gedicht onder de brug niet ontbreken over de Vecht; “Zijn spiegel beurt de hemel op, Vòòr hem lokt steeds een nieuwe einder”;
Drijfnat voor delen die niet onder de paraplu konden komen, maar genoten van een tochtje met de zomp ging ieder weer terug naar Hoonhorst voor wat napraten met een drankje bij Kappers. Een middag om niet weer te vergeten, met grote dank aan het Anjerpunt Hoonhorst.
WvdV
