MILLINGEN – Vanmiddag stond ter hoogte van de Bergerallee – Diezerstraat een meisje met de fiets heel lang te wachten. Eerst dacht ik dat ze aan het bellen was. Maar toen ik dichterbij kwam vroeg ze aan mij: heb jij soms een klein zwart hondje gezien? Ik zeg nee helaas niet, of ben je die kwijt of zo, vroeg ik haar.

Nee zegt ze, (met tranen in haar ogen) hier loopt elke keer een mevrouw bij het bos met een klein zwart hondje, dat altijd los loopt. En elke keer wordt ik door dat beest gebeten. Ze zegt ik heb nu die mevrouw wel weer zien wandelen, maar dat hondje niet. Dus was ze bang dat die hond weer ergens los liep. Ik weet niet hoelang dat kind daar heeft staan wachten met angst in de benen, volgens mij al een mooi poosje. Maar dit is toch te gek voor woorden, dat kinderen hier uit de buurt niet gewoon van en naar school kunnen fietsen over de openbare weg, omdat iemand het zo nodig vindt dat een hond los moet lopen. De eigenaar van de hond had haar verteld dat het komt door die fiets, dat het hondje bijt. Dit is toch te gek voor woorden. Die fiets loopt niet los, maar die hond loopt telkens los. Laat die mevrouw toch een riem kopen of een hondenlosloopgebied zoeken en daar gaan wandelen. Dit is echt de omgekeerde wereld. Dat meisje gaf al aan dat haar moeder de volgende keer de politie in gaat schakelen.