HEINO – Wat een fantastische dag was het weer, deze zaterdag in Heino. Een dag waarop je eigenlijk maar één conclusie kunt trekken:  Daggie Old Heino, wat was je weer mooi! Vanmorgen begon het allemaal nog een beetje spannend. Voordat ik op pad ging, eerst maar even de buienradar erbij gepakt. De weersvoorspellingen werden de afgelopen dagen steeds beter voor de zaterdag, maar je weet het maar nooit.

En jawel hoor: daar zag ik een flinke rode pluk recht boven Heino hangen. Even rustig aan doen dus. Gelukkig was al snel te zien dat het geen langdurige bui zou worden. Iets voor twaalf uur stapte ik op de fiets. Op dat moment brak de zon alweer door en die liet zich eigenlijk de rest van de dag regelmatig zien. Alleen de kinderen van de kleedjesmarkt hadden wat minder geluk. Zij kregen de bui wél vol over zich heen en helaas was niet iedereen daarop voorbereid. Maar ach, ook dat hoort een beetje bij een Hollandse zomerdag.

Een iets ander Heino

Dit jaar was het centrum net even anders ingericht. Een flink deel van de Dorpsstraat ligt open vanwege de werkzaamheden aan het nieuwe riool. Maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. Ter hoogte van de fietsenzaak begonnen de kraampjes en ook in de zijstraten was van alles te beleven.

Het was ouderwets gezellig druk. En zoals dat op zo’n dag gaat, kom je natuurlijk overal bekenden tegen. Niet alleen uit Heino zelf, maar ook weer veel mensen uit Dalfsen en Hoonhorst. De ene bekende na de andere: even een praatje, een lach en natuurlijk ook weer snel verder, want er was zoveel te zien.

De hoeveelheid kraampjes was enorm. Handelaren stonden er met allerlei spullen, maar ook verenigingen en goede doelen waren volop vertegenwoordigd. Voor iedere bezoeker was er wel iets te vinden.

Oude ambachten en oude machines

Richting de kerk werd het helemaal interessant voor de liefhebbers van het oude ambacht. Daar stonden onder anderen een klokkenmaker, een rietvlechter, een mandenmaker – Wim genaamd – iemand die midwinterhoorns kan maken en natuurlijk een klompenmaker. Ambachten waarvan je misschien denkt dat ze langzaam verdwijnen, maar op zo’n dag blijken ze springlevend.

Aan de andere kant van de kerk stonden prachtige oude tractoren en machines opgesteld. Je kon er rustig rondkijken en ondertussen genieten van de sfeer die zo’n evenement met zich meebrengt.

En dan waren er natuurlijk de terrassen. Die zaten goed vol. Het ging allang niet meer alleen om een kopje koffie. Ook de eerste drankjes gingen er zichtbaar goed in. Verderop, om de kerk heen, was zelfs al livemuziek te horen. Kortom: Heino stond duidelijk in de feeststand.

Goed geregeld

Onder het overdekte gedeelte was het eveneens gezellig druk en ook daar zaten de terrassen lekker vol.

Wat mij deze keer trouwens opviel, was hoe goed de toiletvoorzieningen geregeld waren. En dat is zeker geen overbodige luxe, vooral niet wanneer het later op de dag steeds gezelliger wordt. Je wilt tenslotte niet na een paar drankjes nog een halve kilometer moeten lopen voordat je een toilet tegenkomt. Daar is in Heino gelukkig goed over nagedacht!

In een klein steegje kon je vervolgens de geschiedenis van eerdere Pompdagen bekijken. De wanden waren helemaal volgeplakt met foto’s van vorige edities. Leuk om even tussen al die herinneringen door te lopen.

Even verderop zag ik mensen met hooiharken in de weer. Maar hooi lag er niet. De grond lag bezaaid met gebruikte bingokaartjes. Ah, natuurlijk! Hier was vanmorgen ongetwijfeld een fanatiek potje bingo gespeeld.

Lange rijen voor lekkers

Via de Canadastraat ging het weer verder. Ook hier stonden de kraampjes rijendik opgesteld. En toen zagen we een enorme rij voor de Vietnamese loempia’s. Dat moet wel bijna roofgoed zijn geweest! Al zal de populariteit ongetwijfeld vooral met de kwaliteit te maken hebben gehad.

Even verderop stond een bekende sponsor van Dalfsennet: Bakkerij Van der Most. Ook daar was het ouderwets druk. De oliebollen gingen als warme broodjes over de toonbank – letterlijk eigenlijk – en de bakkers hadden het er maar druk mee.

Tegenover de bakkerij stond de kerk open. Daar was een expositie ingericht waar eveneens veel belangstelling voor was.

Een bekende bij de Wensambulance

Toen we de kerk uitkwamen, keek ik recht tegen de Wensambulance aan. En daar stond weer een bekend gezicht. Deze dame kom je op heel veel evenementen in de regio tegen en altijd met de Wensambulance. Maar ze bleek nóg een grote hobby te hebben: Dalfsennet volgen!

Ze vertelde dat het eerste wat ze iedere ochtend doet, is kijken op Dalfsennet. “Ik vind het zo leuk!” vertelde ze enthousiast.

Dat is eigenlijk ook helemaal niet zo verwonderlijk. Ze is geboren in Hoonhorst en woont inmiddels al jaren in Zutphen. Haar broers en andere familie wonen nog steeds in Hoonhorst. Juist daardoor is Dalfsennet voor haar een prachtige manier om op de hoogte te blijven van wat er in de omgeving gebeurt.

En ze meende het echt. Zonder moeite somde ze op welk nieuws er die ochtend allemaal op Dalfsennet had gestaan.

Kijk, daar doen we het natuurlijk voor. Als je mensen op die manier kunt blijven verbinden met hun omgeving, dan is dat toch prachtig?

De rommelmarkt

De grote straten hadden we inmiddels wel gehad, dus tijd om de zijstraten in te duiken. Daar – oneerbiedig gezegd – bevond zich de rommelmarkt.

Hele straten vol met kraampjes waar van alles te koop was. Van spullen waarvan je denkt “wat moet ik ermee?” tot dingen waarvan je ineens beseft: “Dat heb ik eigenlijk altijd al gezocht!”

We kwamen onder anderen Jansje tegen, met haar prachtige borden, bekers en allerlei andere spullen. Zij en ook verschillende andere verkopers vertelden dat er goed verkocht was. Ze hadden bovendien het geluk dat ze op een plek stonden waar de bezoekersstroom goed op gang kwam.

Dat bleek namelijk wel een verschil te maken. In de wat meer achteraf gelegen straten stonden eveneens kraampjes, maar daar kwam duidelijk minder publiek langs. Voor die verkopers natuurlijk best jammer. Je kunt nog zo’n mooie spullen hebben, maar er moeten natuurlijk wel mensen langskomen om ze te zien.

Nog één rondje door het centrum

Voordat ik naar huis ging, toch nog maar even een laatste rondje door het centrum gemaakt.

In de andere kerk was inmiddels een mannenkoor vrolijke liederen aan het zingen. Ook daar was behoorlijk wat belangstelling voor. Mensen stonden te luisteren, anderen maakten een praatje en ondertussen ging de gezelligheid in het centrum gewoon door.

En zo kwam er langzaam een einde aan een heerlijke zaterdag in Heino.

Daggie Old Heino, het was er weer eentje om door een ringetje te halen. Veel mensen, veel gezelligheid, mooie ambachten, oude machines, muziek, markten, lekker eten en vooral heel veel ontmoetingen. Precies zoals je hoopt dat zo’n dag eruitziet.

En morgen zijn we er natuurlijk weer bij. Dan komen de oldtimers het centrum binnenrijden. Dat is ieder jaar opnieuw een geweldige happening en die willen we natuurlijk absoluut niet missen.

Vorig jaar werd het item over de oldtimers op Dalfsennet maar liefst meer dan 25.000 keer bekeken.

Dus dat belooft wat!

Tot morgen in Heino!