DALFSEN – Als schrijver van kinderboeken kom ik op allerlei basisscholen om daar wat te vertellen over wat een auteur zo uitvreet in de week. Vragen die er leven probeer ik te beantwoorden. Vaak vraagt er wel een: hoe oud bent u?

Dat begint een pijnlijke vraag te worden, want ik voel het waarschijnlijk  aan als een aanval op mijn poging jong te blijven, beter geformuleerd: jong te lijken.

Zo zou ik ook optreden op de school waar mijn kleinzoon zit. Vanuit de koffiekamer zocht ik hem op het plein. En ja hoor daar was hij. Hij keek mijn kant op, zwaaide, kwam naar het raam, dat ik open deed. Hij keek me zwijgend aan en zei opeens: opa, je wordt grijs.  

Lenze L.

Je kan ook niet eeuwig jong blijven (jeugdfoto van Lenze)