Het zit er vroeg in: kiezen voor een levenspartner. Mijn kleinzoon nam op het schoolplein kussend afscheid van zijn vriendinnetje. Nee geen twaalf jaar, maar 4 oud , en dan kan het onbevangen. Moeder stond erbij en keek ernaar.    

Ik zei:”Nou, dan moeten ze nu wel DE KOPEREN HOOGTE bespreken, want anders zijn ze niet op tijd!”   De kleindochter (7 ) kreeg een hart op Valentijnsdag met een heel zacht wit beertje. Van haar held. Daar had ze al een keer eerder verkering mee gehad, maar toen raakte het uit en koos ze voor een ander. Dat ontlokte een tweegesprek op de fiets van school naar huis.“ Opa, je mag niet met twee mannen  tegelijk trouwen, toch? ““Nee, zei ik, want dan moet je twee trouwjurken kopen en dat is veel te duur.”“En als je heel jong  wil trouwen” zei ze , “moet je dat aan de Koningin vragen.”  Nu kan ze net bepaalde woorden schrijven, dus dat komt wel goed.  Maar vorige week koos ze toch weer voor de eerste. En wat keek ze diepzinnig lief toen ze dat beertje meenam naar boven, met het hart van die jongen! ©  lenze l. bouwers