De lente is er. Je ziet het aan de merels die strootjesmateriaal bij elkaar rapen en als de hoeveelheid ruim voldoende is tussen de snavels,  opvliegen richting nestplek. Soms gaat het eten voor de nestdrift. Een snavel bij elkaar geharkt materiaal wordt dan “uit gespuugd “ om plaats te maken voor een dikke worm in mootjes. Er zijn ook huwelijksproblemen.

Een vrouwtje trekt zich bescheiden terug als twee parmantige mannen om haar eer vechten. Zou ze een bepaalde voorkeur hebben of wordt haar mening niet gevraagd? Heerst hier het recht van de sterkste…  Duidelijk is dat er een hevig territoriumgevecht plaats vindt. Van de merel weet je na een poosje kijken wel ongeveer waar het nieuwe nest komt.   Anders is dat met het roodborstje dat je alleen maar solo ziet. Voor mij is dat de kunstenaar die zich weinig aantrekt van de massa en z’n eigen gang gaat. Waar die nestelt weet ik niet, terwijl we al jaren haar mooie rood zien vlammen in de tuin. En wie maakt het nest en wie geeft de jongen te eten straks, het vrouwtje, het mannetje of samen?

  Vinken trekken nu al wel als mannetje en vrouwtje gezamenlijk op. De partnerkeus is gemaakt, maar er wordt nog niet gezocht naar wol, mos en strootjes voor het nest. Ze zoeken via de vogelveste en vechthorst naar een plekje.    En nu maar hopen dat de Vlaamse gaai, die al een paar jaren geleden onze wijk als roofgebied heeft uitgekozen, straks niet al die mooie zangers weg rooft. En dat met zo´n mooi afgetekend verenpakket! ©  lenze l. bouwers