Tijd om lief te hebben

De herbergier zag ze vanuit de deur
aankomen: het rijdier met zijn last, zware
vracht; een mens, stevig gewond, met zichtbare
kenmerken van iemand met een Joods keur-
merk en ernaast, met min of meer de geur
van een heiden, een man met hart voor ware
liefde, woord en daad één; zoals de kleur
van een vrucht de fijne smaak kan verklaren.

 
Er valt wat te verdienen aan dit leven,
dacht hij en kreeg voor kost met drank erbij
en verblijf tot herstel geld, met een fooi.

Toen hij de volgende morgen, bij mooi
weer, zijn schenker zag vertrekken, zei hij:
ik had toch wel wat korting kunnen geven.

©  lenze l. bouwers