Straks: van Oud naar Nieuw

Moandag 01 februari 2010 – 20:04:08
door Willy

DALFSEN – Vanmiddag was ik even op bezoek bij de familie Sterenbos aan de Smalleweg in Dalfsen. Daar zijn ze volop aan het bouwen van een nieuwe woning.  Alleen het weer legt nu de boel even lam. De heer Henk Sterenbos: ik ben nu die sneeuw wel even zat, het is voor ons genoeg geweest.

Wij hebben daar niks aan, het is mooi geweest.

Na gevraagd te hebben om even een foto te maken van de oude boerderij die er nu nog staat, nodigt Henk mij uit om even te kijken naar hun nieuwbouw. 
Oké, na het slot geopend te hebben, “met een politiekeurmerk” grapt Henk, (een latte met een spieker) kunnen gaan we naar binnen waar het aangenaam warm is.

 Hier het slot met” het Politiekeurmerk”

De kachel is hier aan zodat de loodgieters en elektriciens binnen verder kunnen met het werk. “Want buten kunt ze met die kolde niks begin”. Ongeveer begin november 2009 zijn ze begonnen met de bouw, je weet niet wat je ziet, wat ze in een korte tijd op kunnen bouwen. Toen kwam de kou en de sneeuw en ligt maar zo weer de boel bijna 6 weken stil. Vorige week was er nog één dag met redelijk weer, toen hebben ze nog een groot deel van de dakpannen er op kunnen leggen. Het huis ziet er van binnen ruim uit, verscillende kamers, keuken, bijkeuken en badkamer, maar niks geen overdreven luxe. Hier komt nog een houtkachel. In tijd van nood als de elektriciteit of gas uit zou vallen, willen we ons zelf kunnen redden. Hout is er altijd wel. Dan hoeven niet in de kolde te zitten. Wil ie ok nog effen boom kieken?: Gaan we doen. Hup de ladder op.  Henk: pas op de rollers bovenaan de ladder dat je je daar niet aan vast houd, want dan lig ie zo beneden! Ook hier royaal de ruimte. Hier vanuit dit raam kan ik de buurn in de gaten hoaln, want det is wel nudig! De familie Sterenbos zit echt vol humor. Goed opletten, want ongemerkt nemen ze je zo weer (op een leuke manier) in de maling. Nu even om het nieuwe huus lopen doar kump ok Anton an. Dag Anton ik wol nog effen een foto maken van jullie olde huus. Ja, det zie ‘k wel (terwijl ik een foto wil maken, lopen ze net met zijn tweén voor de camera). 

Lopen ze “net voor de camera” als ik een foto wil nemen van het achterhuis
 
Det huus stiet der nou nog, det mut wel effen op de foto. Kom met naor binn, het is hier velste kaold! Oké, we gaan de oude boerderij, de delle op. Lekker uut de wind.  Een hele kleine delle, waar vroeger maximaal 6 koeien konden staan. Daar moest een vrij groot gezin van leven. Onbegrijpelijk toch? Nee, zegt Henk, toen was de levensverwachting ook niet zo hoog. Groente, aardappelen, noem maar op, dat had men vroeger allemaal zelf. Je was eigenlijk alleen maar geld nodig om kleren te kopen. Gas, wateraansluiting en elektra, waren er nog niet.

Dat is nu wel anders. Kijk maar hoeveel vaste lasten je nu hebt. Hoe lang heeft deze boerderij hier gestaan? Het is in 1915 gebouwd, reken maar uit, 95 jaar heeft het gebouw zijn dienst bewezen. Het is nog niet op. Maar we moeten wel vooruit kijken, we zijn ook allemaal geen 18 meer. Dus als we wat ouder worden, dan moet het wel zo zijn dat wanneer we hulp nodig zijn, er wel te werken valt. Alles drempelvrij enz. Dus we zijn bijna klaar voor de toekomst! Ik hou jullie denk ik een beetje van het werk af, jullie moeten toch nog melken? Ja, dat is pas om 5 uur. Het is nu 1 minuut voor vijf, dan ga ik. Waar melken jullie dan? Kom mar met de stal in dan kuj door ok effen kieken. Buiten bij de stal zie ik een polonaise van beladen kruiwagens met kuilvoer staan. Een heel ongewoon gezicht voor mij. 

een polonaise van beladen kruiwagens
 
Bij de stal ingekomen: Henk: Hier mutten wie onze kost verdien. Daar zie ik 2 lange rijen met
roodbonte koeien staan.  Als ik moet schatten een stuk of 25, 30. Met en zonder hoorns. 2 koeien zijn net gisteren afgekalfd. Een deel van hen staat “droog’’.(zie staot toch ollemaol op ’n drugen?) Ja det is zo.(even terug plagen)  Dus die zijn drachtig? Ja, de rest wordt gemolken. Heren nu ga ik echt, want jullie moeten wel melken. Ik heb ze even hartelijk bedankt voor de rondleiding en ik mocht nog even een foto maken van de andere zijkant en achterkant  van de oude boerderij.

de achterkant, de dellekant

Fijne mensen daar die familie Sterenbos, altijd in voor een grapje en altijd in voor een praatje. En zit je verlegen? Je zult nooit voor niets een beroep op hen doen. Ze zullen andere mensen nooit tot overlast zijn, op geen enkele manier.” Als een mens verlegen is, moet je ze voort helpen” is de stelling van Henk. Het zijn gewoon “gouden” mensen, ook voor de buurt. Gewoon bes volk.

Dit huis zal straks na 95 jaar uit beeld raken