Help ons en teken de petitie

Als u ook wilt dat het Nedersaksische behouden blijft, teken dan nu de petitie! De petitie zal voor de zomer worden aangeboden aan minister Spies van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Klik hier om direct te tekenen! Dalfsenaren laat van je horen!!!Honderden gingen u vandaag al voor: ik zeg weer: DOEN!!

Het Nedersaksisch is een in Nederland en Duitsland officieel erkende streektaal, voornamelijk gesproken in het noordelijke deel van Duitsland en in het noordelijke en oostelijke deel van Nederland: de provincies Groningen, Drenthe, Overijssel de Gelderse Gewesten Veluwe en Achterhoek en de Stellingwerven in het zuiden van Friesland.

Nederland erkent het Nedersaksisch officieel als streektaal en zegt er beperkte steun aan toe, zoals geformuleerd onder deel II van het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden. Behalve een taal is het Nedersaksisch ook immaterieel cultureel erfgoed. Erfgoed dat aan de ene kant tastbaar is, maar aan de andere kant ontastbaar.

Boeken in streektaal kunnen we bewaren. Luisterboeken en gesprekken in de streektaal kunnen ook bewaard worden. Maar streektaal ontwikkelt zich voortdurend en het is van cultuurhistorisch belang dat dat blijft gebeuren, anders sterft de taal uit. Niet alleen is er sprake van verdringing door onze eigen nationale taal, het Nederlands, maar ook door vreemde talen zoals het Engels. Dit proces van verdringing wordt nog eens bevorderd door de moderne communicatiemiddelen en de vele vormen van interregionale mobiliteit.

In deze tijd van globalisering en mondialisering vinden de Nedersaksische overheden het belangrijk dat streektaalsprekers hun eigen taal kunnen blijven spreken.

Om het Nedersaksisch beter te borgen, hebben de overheden een aanvraag gedaan onder deel III van het handvest. Deze aanvraag is door minister Spies van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties afgewezen. Op 20 maart heeft zij in een brief kenbaar gemaakt aan gedeputeerde Munniksma van de provincie Drenthe, bestuurlijk aanspreekpunt voor de regio, dat het Nedersaksisch niet voor erkenning onder deel III in aanmerking komt. Als redenen worden aangevoerd de te verwachten beleidsintensiveringen, wijzigen van wet- en regelgeving en financiële consequenties voor het Rijk.

De Nedersaksische overheden zijn hierover diep teleurgesteld. De Rijksuniversiteit Groningen (RuG) heeft in 2009 via het rapport ‘Nedersaksisch waar het kan’ onderbouwd dat de overheden in de Nedersaksische regio al aan het gestelde in deel III kunnen voldoen.

Inwoners en overheden leggen zich dan ook niet zonder meer neer bij de afwijzing van de minister.
De eerste actie is gepland op  maandag 16 april, van 13.00 tot 16.00 uur. ‘Onder de noemer Streektaal Sessies’  wordt het startsein voor het tegenoffensief gegeven. Met de release van een protestsingele, het laten tekenen van de petitie op deze website en overhandiging van het pamflet “Geen miskenning maar erkenning voor het Nedersaksisch” aan de aanwezige Tweede Kamerleden, wordt de strijd aangebonden.

De bijeenkomst staat onder leiding van Monique Sleiderink die met een inhoudelijk, maar ook muzikaal programma laat zien dat de Nedersaksische samenleving zonder erkenning tekort wordt gedaan. Erik Hulzebosch, Nedersaks in hart en nieren, neemt een inspirerende en uitdagende inbreng voor zijn rekening.