DALFSEN – Vroeger had je van die termeulenpost catalogussen, veel mensen keken er altijd met plezier in! Voor velen was dit een catalogus waar ze vroeger vaak diverse leuke aanbiedingen kochten. Helaas gingen ze failliet. Ter Meulen was een warenhuis-keten die in 1897 begon met een winkeltje van Hendricus Bernardus Johannes ter Meulen in Rotterdam.

De formule ging eind jaren ’80 ter ziele. Een groot pand, ontworpen door Van den Broek en Bakema, aan het Binnenwegplein in Rotterdam huisvestte sinds 1951 een winkel van de keten samen met damesconfectiezaak Wassen en schoenenwinkel Van Vorst.  Je kon de gekozen artikelen bestellen via de catalogus, vaak voor heel weinig geld.

 Had je die bestelbon ingevuld, dan ging die op de post( moet je tegenwoordig net aan denken met het snelle internet). Een week of veertien dagen later kwam dan het busje van termeulenpost met eigen chauffeur uw bestelde artikelen afleveren. Ook in Dalfsen reden die busjes bijna huis aan huis, zeker toen de meeste mensen zelf nog niet over een auto beschikten.

De Ter Meulen gids was de enige die we kregen en waar uit besteld werd. Het mooie was dat er duizend en één dingen in stonden, van theezeefjes tot twinsets. We bladeren vol verwondering door dat boekje (er stond altijd hetzelfde in) om te kijken of er nog wat nieuws bij gekomen was. En mijn moeder bestelde er ook wel uit, want het was spotgoedkoop. Wat zoal? Krulspelden, kruiken, haarnetjes, regenkapjes, papieren boterhamzakjes, haarversteviging. Blauw spul!

Wij kregen ook altijd het boekje van Ter Meulen Post, en we bestelden er ook weleens iets. Wie herinnert zich de Wolfederatie nog? Dan stond er bij ons in de buurt zo, n grote zeg maar een soort SRV wagen en daar kon je dan sokken, ondergoed, wol en van alles en nog wat kopen. Als kind was dat helemaal te gek, winkelen in een grote auto, en er kwam ook altijd iemand bij ons aan de deur, een soort marskramer zeg maar, ook met van allerlei spullen, en al was mijn moeder niks nodig hij stalde het met plezier uit en pakte het weer in. Geen moeite en toen kon dat allemaal nog.
Wat een jeugdsentiment.