1 september

 

Makkers, wij staan hier

om jullie niet dood te zwijgen.

 

Wij gaan met jullie mee met

die duizenden, geroepenen,

 

voor Koningin en vaderland,

de oceaan over om de opstand

 

te temmen. We staan , beschroomd,

met angst in de schoenen;

 

we horen weer die nachtelijke

kreten – vogels, Soekarno-volgers? –

 

we horen weer die schoten,

veraf, dichterbij, met heimwee

 

in ons hart. Het zijn dezelfde

sterren van toen en nu, dezelfde

 

zon die over jullie graven opkomt,

makkers, maar we  schamen

 

ons diep, hier bij jullie namen,

want jullie waren en zijn

 

geen helden, zoals jullie daden

in de tijd verzwegen zijn,

 

maar wij staan hier om jullie

niet dood te zwijgen, met dit boeket

 

als ereteken, makkers, wij denken

vaak aan jullie, zelfs in dromen,

 

rechtop in bed, wij komen

hier terug, met eerbied en

 

stilte.

 

 

 

(te lezen – ? – bij het Indië-monument en daarna,

voor Gerrit Jan Stokvis)

 

lenze l. bouwers